ເພື່ອສ້າງຂະບວນການຂໍ່ານັບຮັບຕ້ອນ 3 ວັນປະຫວັດສາດຂອງພັກ, ລັດ ຄື: ວັນສ້າງຕັ້ງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວຄົບຮອບ 70 ປີ (22/3/1955-22/3/2025), ວັນສ້າງຕັ້ງ ສປປ ລາວ ຄົບຮອບ 50 ປີ (2/12/1975 2/12/2025) ແລະ ວັນຄ້າຍວັນເກີດຂອງ ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ຜູ້ນຳທີ່ແສນເຄົາ ລົບຮັກ ຄົບຮອບ 105 ປີ (13/12/1920-13/12/2025).
ຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍຍົກເອົາ 2 ຫົວຂໍ້ທີ່ສຳຄັນກ່າວມາເທິງນີ້ ເພື່ອທົບທວນຄືນບົດບາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ສຳຄັນໃນການນຳພາຂອງພັກເຮົາຕະຫຼອດໄລຍະ 70 ປີທີ່ຜ່ານມາ ຄືດັ່ງໃນຕອນໜຶ່ງບົດກະວີຂອງນັກກະວີເອກຂອງລາວເຮົາ (ທ່ານ ສົມສີ ເດຊາຄຳພູ) ໄດ້ເວົ້າວ່າ: “ພິກແຜ່ນດິນ ປີ້ນແຜ່ນຟ້າ ຢາກເຫັນໜ້າໃຫ້ເບິ່ງຫຼັງ” ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນ ດັ່ງນີ້: 1. ບົດບາດການນຳພາ ແລະ ຄວາມສາມາດກຳອຳນາດການປົກຄອງຂອງພັກ: ຕະຫຼອດໄລຍະ 70 ປີ ທີ່ຜ່ານມາ, ປະຫວັດສາດແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ຂອງປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າ ໄດ້ຕິດພັນກັບການກຳເນີດ ແລະ ເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວຂອງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວຕະຫຼອດມາ, ທຸກບາດກ້າວເດີນ, ທຸກໄຊຊະນະຂອງປະເທດຊາດ ແລະ ປະຊາຊົນລາວ ໃນການຕໍ່ສູ້ກູ້ຊາດຕ້ານຈັກກະພັດຜູ້ຮຸກຮານພ້ອມລູກແຫຼ້ງຕີນມືເພື່ອປົດປ່ອຍຊາດໃນເມື່ອກ່ອນ ກໍຄືໄລຍະປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາປະເທດຊາດໃນປັດຈຸບັນ ເຊິ່ງເປັນໄລຍະສືບຕໍ່ສ້າງ ແລະ ຂະຫຍາຍລະບອບປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນ ຂ້າມຜ່ານກ້າວຂຶ້ນສູ່ສັງຄົມນິຍົມ ລ້ວນແຕ່ຕິດພັນກັບການນຳພາຂອງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ. ນັບແຕ່ມື້ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນມາ, ພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວໄດ້ຮັບເອົາພາລະກຳປະຫວັດສາດອັນແສນຫຍຸ້ງຍາກລຳບາກ, ເຕັມໄປດ້ວຍການຕໍ່ສູ້ອັນດຸເດືອດ, ຂ້ຽວຂາດ, ລະອິດລະອ້ຽວ, ຍືດເຍື້ອຍາວນານ ເຕັມໄປດ້ວຍການເສຍສະລະອັນສູງສົ່ງແຕ່ມີກຽດສະຫງ່າງາມ, ສາມາດຜາບແພ້ພວກຮຸກຮານ ແລະ ລູກແຫຼ້ງຕີນມື, ສືບຕໍ່ກໍ່ສ້າງປະເທດລາວ ສັນຕິພາບ, ເອກະລາດ, ປະຊາທິປະໄຕ, ເອກະພາບ ແລະ ວັດທະນາຖາວອນ.
ກ້າວເຂົ້າສູ່ໄລຍະໃໝ່ຂອງການປະຕິວັດ, ພັກໄດ້ນຳພາປວງຊົນທັງຊາດປະຕິບັດສອງໜ້າທີ່ຍຸດທະສາດ ຄື: ປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາປະເທດຊາດ ໂດຍອີງຕາມຄຳເວົ້າຂອງ ທ່ານ ວ.ເລນິນ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: “ການຍາດເອົາອຳນາດການປົກຄອງແມ່ນຍາກຢູ່ແລ້ວ ແຕ່ວ່າການປົກປັກຮັກສາອຳນາດຍິ່ງຍາກກວ່າຫຼາຍເທົ່າ”. ແຕ່ດ້ວຍການນຳພາອັນສະຫຼາດສ່ອງໃສ ແລະ ຖືກຕ້ອງເປັນທຳຂອງພັກ ໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນລາວທັບມ້າງທຸກກົນອຸບາຍ, ເລ່ຫຼ່ຽມດ້ວຍຫຼາຍຮູບຫຼາຍສີຂອງບັນດາອິທິກຳລັງປໍລະປັກທີ່ຫວັງທຳລາຍມ້າງເພລະບອບໃໝ່ຂອງລາວ, ສາມາດປົກປັກຮັກສາເອກະລາດ, ອະທິປະໄຕ ແລະ ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນຂອງຊາດໄວ້ໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ; ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບປອດໄພ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງສັງຄົມ. ພັກໄດ້ນຳພາທົ່ວປວງຊົນເສີມຂະຫຍາຍມູນເຊື້ອດຸໝັ່ນຂະຫຍັນພຽນ, ມີຫົວຄິດປະດິດສ້າງ,ເອົາໃຈໃສ່ກໍ່ສ້າງປະຊາຊົນ, ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກມີຈິດໃຈຮັກຊາດ, ຮັກຄວາມເປັນເອກະລາດ, ເພິ່ງຕົນເອງ ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຕົນເອງ, ດຳເນີນການຮຳບາດແຜສົງຄາມ, ຂະຫຍາຍການຜະລິດ, ຂະຫຍາຍວັດທະນະທຳ ແລະ ປົວແປງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນໃຫ້ເປັນປົກກະຕິ ແລະ ດີຂຶ້ນເປັນກ້າວໆ; ລະບອບປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນໄດ້ຮັບການປັບປຸງ ແລະ ໄດ້ເສີມຂະຫຍາຍນັບມື້ກາຍເປັນລະບອບການເມືອງຂອງປະຊາຊົນ, ໂດຍປະຊາຊົນ ແລະ ເພື່ອປະຊາຊົນຢ່າງແທ້ຈິງ.
ຈາກພຶດຕິກຳຕົວຈິງຂອງຕົນ ແລະ ຜ່ານການຊອກຮູ້ຮໍ່າຮຽນເອົາບົດຮຽນຂອງບັນດາພັກອ້າຍນ້ອງແລະ ປະເທດຕ່າງໆ, ພັກໄດ້ມີຄວາມສະດຸ້ງໄວ, ໄດ້ເປັນຜູ້ລິເລີ່ມ ແລະ ຈັດຕັ້ງນຳພາທົ່ວປວງຊົນດຳເນີນພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່ ໂດຍເລີ່ມຈາກການປ່ຽນແປງໃໝ່ທາງດ້ານເສດຖະກິດ ກ້າວໄປສູ່ການປ່ຽນແປງໃໝ່ຮອບດ້ານ ແລະ ມີຫຼັກການຂອງພັກ.
ໃນຊຸມປີທຳອິດແຫ່ງການດຳເນີນການປ່ຽນແປງໃໝ່, ເຖິງວ່າສະຖານະການຂອງໂລກໄດ້ຜັນແປໄປຢ່າງໄວວາ ແລະ ສັບສົນ, ປະເທດເຮົາໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍຢ່າງ, ພ້ອມນັ້ນ ພວກອິທິກຳລັງປໍລະປັກ ກໍໄດ້ສືບຕໍ່ພະຍາຍາມທຳລາຍມ້າງເພພາລະກິດປະຕິວັດຂອງປະຊາຊົນລາວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງກໍຕາມ;ແຕ່ດ້ວຍມູນເຊື້ອທໍລະຫົດອົດທົນ, ດ້ວຍການນຳພາອັນສະຫຼາດສ່ອງໃສ ແລະ ຖືກຕ້ອງເປັນທຳຂອງພັກ ເຮັດໃຫ້ການດຳເນີນພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່ຂອງ ສປປ ລາວ ໄດ້ຮັບໝາກຜົນໃນເບື້ອງຕົ້ນທີ່ສຳຄັນຫຼາຍປະການ, ເສດຖະກິດມີການຂະຫຍາຍຕົວດ້ວຍຈັງຫວະໄວຂຶ້ນ, ສະຖຽນລະພາບທາງການເມືອງມີຄວາມໜັກແໜ້ນ, ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນໄດ້ຮັບການປົວແປງດີຂຶ້ນຢ່າງຈະແຈ້ງ; ການພົວພັນຮ່ວມມືກັບພາຍນອກໄດ້ມີການເປີດກວ້າງ, ບົດບາດ ແລະ ຊື່ສຽງຂອງ ສປປ ລາວ ໄດ້ຮັບການເຊີດຊູຂຶ້ນໃນເວທີສາກົນ; ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ແລະ ຊັ້ນຄົນຕ່າງໆເພີ່ມທະວີຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຕໍ່ການນຳພາຂອງພັກ, ເຊື່ອໝັ້ນຕໍ່ໄຊຊະນະຂອງພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່, ຜົນງານ ແລະ ໄຊຊະນະທີ່ຍາດມາໄດ້ນັ້ນມີຄວາມສຳຄັນ ແລະ ມີຄວາມໝາຍປະຫວັດສາດ ເຊິ່ງທົ່ວພັກ, ທົ່ວປວງຊົນລາວ ຕ່າງກໍມີຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະ ພາກພູມໃຈ; ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນການເຄື່ອນໄຫວນຳພາຂອງຕົນ ພັກເຮົາກໍຍັງມີຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງ ແລະ ຂໍ້ຄົງຄ້າງຢູ່ຫຼາຍດ້ານ.
ໃນບາງໄລຍະ, ບາງຄັ້ງຍັງມີແນວຄິດຮ້ອນຮົນຟ້າວຟັ່ງ, ອາລົມຈິດນິຍົມ, ມີລັກສະນະກົນຈັກໃນການໝູນໃຊ້ທິດສະດີ ແລະ ບົດຮຽນຂອງພັກອ້າຍນ້ອງ ອັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ການກຳນົດແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກມີບາງດ້ານ ກໍບໍ່ສອດຄ່ອງກັບສະພາບຄວາມເປັນຈິງຂອງປະເທດເຮົາ; ການປັບປຸງກໍ່ສ້າງພັກຍັງບໍ່ທັນໜັກແໜ້ນ ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ບໍ່ທັນຕອບສະໜອງໄດ້ກັບໜ້າທີ່ການເມືອງໃນແຕ່ລະໄລຍະ; ແບບແຜນວິທີນຳພາຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການປັບປຸງປ່ຽນແປງຢ່າງທັນການ; ຍັງມີສະມາຊິກພັກຈຳນວນບໍ່ໜ້ອຍຂາດຄວາມເປັນແບບຢ່າງນຳໜ້າ, ປະພຶດໂຕຜິດກົດໝາຍບ້ານເມືອງ ແລະ ກົດລະບຽບຂອງພັກ, ເກີດພະຍາດອາຍາສິດ, ສໍ້ລາດບັງຫຼວງອັນໄດ້ສ້າງຄວາມເສື່ອມເສຍຕໍ່ບົດບາດ ແລະ ອິດທິພົນຂອງພັກ; ຕໍ່ບັນດາຂໍ້ບົກພ່ອງ, ຈຸດອ່ອນເຫຼົ່ານັ້ນ ພັກເຮົາບໍ່ໄດ້ປົກປິດ ແລະ ປະຕິເສດແຕ່ຢ່າງໃດ; ກົງກັນຂ້າມຍັງໄດ້ສະແດງຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ພະຍາຍາມຕໍ່ສູ້ແກ້ໄຂຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ເປັນຕົ້ນແມ່ນພະຍາດອາຍາສິດ, ໄພສໍ້ລາດບັງຫຼວງ; ພັກເຮົາຍາມໃດ ກໍມີຄວາມກ້າຫານ, ຍອມຮັບຄວາມຈິງ, ຮັບຟັງຄຳຄິດເຫັນ, ຮັບເອົາການຕຳນິສົ່ງຂ່າວ ແລະ ຂໍ້ສະເໜີແນະອັນສ້າງສັນຂອງມະຫາຊົນ ເພື່ອນຳມາແກ້ໄຂ ແລະ ຕັດສິນໃຈປ່ຽນແປງ; ຍ້ອນແນວນັ້ນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພັກເຮົາສາມາດຮັກສາບົດບາດ ແລະ ອິດທິພົນຢູ່ໃນສັງຄົມ, ສືບຕໍ່ເປັນຜູ້ນຳພາຕໍ່ພາລະກິດກໍ່ສ້າງລະບອບປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນ ເພື່ອຂ້າມຜ່ານກ້າວຂຶ້ນສູ່ຈຸດໝາຍສັງຄົມນິຍົມເທື່ອລະກ້າວຢ່າງໜັກແໜ້ນ.
ໂດຍສະເພາະແມ່ນນັບແຕ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ X ແລະ XI ຂອງພັກມານີ້, ພັກເຮົາໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າຜ່ານຜ່າບັນດາຂໍ້ຫຍຸ້ງຍາກນາໆປະການ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ: ຄວາມຂັດແຍ່ງອັນເລິກເຊິ່ງໃນການພົວພັນເສດຖະກິດ, ການຄ້າ, ດ້ານເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ຍຸດທະສາດດ້ານອື່ນໆ ລະຫວ່າງປະເທດໃຫຍ່ບວກກັບການລະບາດຂອງພະຍາດໂຄວິດ-19 ໃນທົ່ວໂລກ ເຮັດໃຫ້ສະພາບສາກົນທີ່ຜັນແປຕະຫຼອດເວລາຢູ່ແລ້ວນັ້ນ ໄດ້ທະວີຄວາມເຄັ່ງຕຶງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຍິ່ງເພີ່ມທະວີຄວາມສັບສົນ, ສະຫຼັບສັບຊ້ອນສົ່ງຜົນກະທົບໂດຍກົງຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ສ້າງປັດໄຈສ່ຽງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ຂົງເຂດເສດຖະກິດ, ການເມືອງ, ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຊາດ ແລະ ສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນເກືອບທຸກປະເທດໃນທົ່ວໂລກ; ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກດ້ານເສດຖະກິດ, ການເງິນ, ເງິນຕາ ແລະ ບັນຫາໜີ້ສິນສາທາລະນະທີ່ສະສົມມາຍາວນານຢູ່ປະທດເຮົາ ໄດ້ກ້າວເຂົ້າສູ່ໄລຍະຄັບຂັນບວກກັບໄພທຳມະຊາດທີ່ເກີດຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ໄພພິບັດທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກເຂື່ອນໄຟຟ້າແຕກ ແລະ ການລະບາດຂອງພະຍາດໂຄວິດ-19 ໄດ້ເຮັດໃຫ້ປະເທດເຮົາຕົກຢູ່ໃນໄລຍະຫົວລ້ຽວຫົວຕໍ່. ຈາກສະພາບສາກົນ ແລະ ພາຍໃນປະເທດທີ່ກ່າວມານັ້ນ ໄດ້ເປັນອຸປະສັກຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດບັນດາຄາດໝາຍທີ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ X, XI ໄດ້ວາງອອກ ແລະ ກາຍເປັນສິ່ງທ້າທາຍໂດຍກົງຕໍ່ບົດບາດການນຳພາຂອງພັກເຮົາ.
ແຕ່ວ່າໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ບັນດາປະເທດເພື່ອນມິດຍຸດທະສາດກໍຍັງສາມາດຍາດໄດ້ຜົນສຳເລັດໃໝ່ອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ຮອບດ້ານໃນການພັດທະນາປະເທດຊາດ, ເຮັດໃຫ້ທ່າອ່ຽງດ້ານການຮ່ວມມືເພື່ອການພັດທະນາ ລະຫວ່າງບັນດາປະເທດໃນພາກພື້ນໄດ້ສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງແຂງແຮງ ອັນໄດ້ສ້າງຄວາມອາດສາມາດໃໝ່ໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາຂອງປະເທດເຮົາ. ບັນດາຜົນສຳເລັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ຕໍ່ເນື່ອງ, ຮອບດ້ານຂອງພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດພາຍໃຕ້ແນວທາງປ່ຽນແປງໃໝ່ຂອງພັກເຮົາ ໄດ້ເປັນພື້ນຖານອັນໜັກແໜ້ນຮັບປະກັນໃຫ້ແກ່ການເສີມຂະຫຍາຍການຮ່ວມມືກັບບັນດາປະເທດເພື່ອນມິດ, ປະເທດບ້ານໃກ້ເຮືອນຄຽງ ແລະ ເປັນປັດໄຈຕົວຈິງໃຫ້ແກ່ການແກ້ໄຂຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຕ່າງໆທີ່ເກີດຂຶ້ນທັງສ້າງຄວາມອາດສາມາດຫຼາຍດ້ານ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມໃນປະເທດເຮົາສືບຕໍ່ຂະ ຫຍາຍຕົວໄປຕາມທິດທາງທີ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ X ແລະ XI ຂອງພັກໄດ້ວາງອອກ.
ຜົນສຳເລັດທີ່ຍາດມາໄດ້:
ໃນທ່າມກາງສະພາບແວດລ້ອມສາກົນ ແລະ ໃນເງື່ອນໄຂສະພາບຕົວຈິງຢູ່ພາຍໃນປະເທດເຮົາທີ່ກ່າວມາເທິງນີ້, ສູນກາງພັກ ແລະ ຄະນະພັກທຸກຂັ້ນ ກໍໄດ້ເຊີດຊູຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ປະເທດຊາດ, ຕໍ່ປະຊາຊົນ, ໄດ້ນຳເອົາເນື້ອໃນຈິດໃຈໃຫຍ່ໆຂອງມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່, ກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນຕ່າງໆແຕ່ລະໄລຍະ ແລະ ບັນດາເປົ້າໝາຍສູ້ຊົນໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ໄລຍະ 5 ປີ ແຕ່ລະໄລຍະ,ແຕ່ລະສະໄໝທີ່ໄດ້ຮັບຮອງເອົາໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຂອງພັກເຮົາ ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ຄັ້ງທີ X, XI ຂອງພັກນຳໄປຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການຄົ້ນຄ້ວາ, ເຊື່ອມຊຶມຢ່າງກວ້າງຂວາງພ້ອມທັງປຸກລະດົມທົ່ວປວງຊົນເຂົ້າຮ່ວມຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ສາມາດຍາດໄດ້ຜົນສຳເລັດທີ່ສຳຄັນ ແລະ ພົ້ນເດັ່ນ ຄື:
– ສາມາດຮັບປະກັນໃຫ້ປະເທດຊາດ ມີສະຖຽນລະພາບດ້ານການເມືອງຢ່າງໜັກແໜ້ນ, ປົກປັກຮັກສາຄວາມເປັນເອກະລາດ, ອຳນາດອະທິປະໄຕ, ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນ ແລະ ໝາກຜົນຂອງການປະຕິວັດໄວ້ໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ; ລະບົບການເມືອງໄດ້ຮັບການປັບປຸງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງແຕ່ຂັ້ນຮາກຖານຂຶ້ນມາ, ເສີມຂະ
ຫຍາຍໄດ້ມູນເຊື້ອແຫ່ງຄວາມສາມັກຄີປອງດອງລະຫວ່າງເຜົ່າຕ່າງໆ, ພົ້ນເດັ່ນທີ່ສຸດແມ່ນປະຊາຊົນລາວເຮົາມີຈິດໃຈເອື້ອເຟື້ອເພື່ອແຜ່, ການຊ່ວຍເຫຼືອພີ່ນ້ອງທີ່ປະສົບໄພພິບັດ, ການສະກັດກັ້ນ ແລະ ຕ້ານການແຜ່ລະບາດຂອງເຊື້ອພະຍາດໂຄວິດ-19 ແລະ ໃນການເຄື່ອນໄຫວທາງການເມືອງ, ສັງຄົມທີ່ສຳຄັນອື່ນໆ ປະຊາຊົນໄດ້ມີການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະ ຍັງມີການເຂົ້າຮ່ວມຈາກພີ່ນ້ອງເຊື້ອຊາດລາວຢູ່ຕ່າງປະເທດດ້ວຍຈິດໃຈຮັກແພງບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງຕົນ.
– ການສົ່ງເສີມແນວທາງ ປກຊ-ປກສ ທົ່ວປວງຊົນຮອບດ້ານ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ຕິດພັນກັບການສືບຕໍໍ່ຜັນຂະຫຍາຍວຽກງານກໍ່ສ້າງບ້ານປ້ອມໝັ້ນ ແລະ ບ້ານສູ້ຮົບຕິດລ່ຽນ, ປັບປຸງກຳລັງປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບຂັ້ນບ້ານ ແລະ ຊຸມຊົນຢ່າງຕັ້ງໜ້າປະສົມກົມກຽວກັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນຍຸດທະສາດກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງ, ພັດທະນາຊົນນະບົດແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນຕາມ 4 ເນື້ອໃນ 4 ຄາດໝາຍ ຢູ່ເຂດຈຸດສຸມຕ່າງໆໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດ. ກຳລັງ ປກຊ-ປກສ ໄດ້ຮັບການປັບປຸງໃຫ້ມີຄວາມໜັກແໜ້ນດ້ານການເມືອງ-ແນວຄິດ, ມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພັກ ແລະ ປະເທດຊາດ, ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງທາງດ້ານການຈັດຕັ້ງ ແລະ ໄດ້ຍົກລະດັບຄວາມສາມາດໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່, ເປັນກຳລັງປະຈັນບານໃນການຕ້ານ, ສະກັດກັ້ນ ແລະ ທັບມ້າງທຸກກົນອຸບາຍມ້າງເພທຳລາຍຂອງອິທິກຳລັງປໍລະປັກ, ເປັນກຳລັງທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ໄດ້ຍົກລະດັບຄວາມສາມາດສູງຂຶ້ນໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ກູ້ໄພພິບັດຕ່າງໆ, ໄດ້ປະຕິບັດມາດຕະການສະກັດກັ້ນໂລກລະບາດ, ຊ່ວຍເຫຼືອປະຊາຊົນໃນທຸກກໍລະນີສຸກເສີນຕ່າງໆຢ່າງທັນການ.
– ໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ ເຖິງວ່າຈະປະເຊີນກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກອັນໜັກໜ່ວງດ້ານການເງິນ, ເງິນຕາ ແລະ ບັນຫາໜີ້ສິນທີ່ສະສົມມາຍາວນານບວກກັບຜົນກະທົບຢ່າງໜັກໜ່ວງຈາກການລະບາດຂອງພະຍາດໂຄວິດ-19, ແຕ່ພວກເຮົາກໍສາມາດຢັບຢັ້ງການເກີດວິກິດການຮ້າຍແຮງດ້ານເສດຖະກິດ, ທັງສາມາດຮັກສາການເຕີບໂຕໂດຍສະເລ່ຍ 5,8%, ລາຍຮັບສະເລ່ຍຕໍ່ຫົວຄົນບັນລຸໄດ້ 2.664 ໂດລາສະຫະລັດ, ທຽບໃສ່ປີ 2015 ເພີ່ມຂຶ້ນ 694 ໂດລາສະຫະລັດ. ບັນດາໂຄງການລົງທຶນຂະໜາດໃຫຍ່ໃນຫຼາຍຂົງ ເຂດ ເຊັ່ນ: ການກໍ່ສ້າງເສັ້ນທາງລົດໄຟລາວ-ຈີນ, ການກໍ່ສ້າງທາງດ່ວນ, ບັນດາໂຄງການດ້ານພະລັງງານ ແລະ ຂຸດຄົ້ນບໍ່ແຮ່, ການກໍ່ສ້າງໂຮງງານອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງກະສິກຳ, ການລົງທຶນພັດທະນາຕົວເມືອງແລະ ການກໍ່ສ້າງບັນດາເຂດເສດຖະກິດພິເສດ… ຍັງສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແລະ ກາຍເປັນແຮງຊຸກດັນຫຼັກໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາພື້ນຖານເສດຖະກິດຂອງປະເທດເຮົາ. ໃນຊຸມປີຜ່ານມາ, ການທ່ອງທ່ຽວໄດ້ກາຍເປັນຂົງເຂດທີ່ດຶງດູດຢ່າງແຂງແຮງໃນການລົງທຶນຂອງສັງຄົມ ແລະ ສ້າງບັນຍາກາດອັນໃໝ່ໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດລະດັບຊາດ ແລະ ແຕ່ລະທ້ອງຖິ່ນ; ການຜະລິດ ແລະ ການບໍລິການຂອງປະຊາຊົນຍັງສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍຕົວ, ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າໄດ້ຮັບການປັບປຸງຍົກລະດັບຢ່າງຈະແຈ້ງ; ພ້ອມນັ້ນ ພວກເຮົາຍັງໄດ້ສ້າງການຫັນປ່ຽນທີ່ຕັ້ງໜ້າໃນເບື້ອງຕົ້ນ ກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງການນຳໃຊ້ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ, ສ້າງການຫັນປ່ຽນທີ່ຕັ້ງໜ້າໃນເບຶ້ອງຕົ້ນ ຈາກການເພິ່ງພາການຂຸດຄົ້ນຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດເປັນຕົ້ນຕໍໄປສູ່ການເອົາໃຈໃສ່ເສີມຂະຫຍາຍທຸກຄວາມອາດສາມາດ ແລະທ່າແຮງບົ່ມຊ້ອນເພື່ອການພັດທະນາປະເທດຊາດ; ການນຳໃຊ້ຜົນສຳເລັດດ້ານເຕັກໂນໂລຊີເພື່ອບໍລິການສັງຄົມ ແລະ ຫັນໄປສູ່ທັນສະໄໝໃນບາງຂະແໜງການຜະລິດອຸດສາຫະກຳ, ການບໍລິການດ້ານທະນາຄານ, ການເງິນ, ການບໍລິຫານຄຸ້ມຄອງລັດ… ກໍພວມໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ແລະກວ້າງຂວາງເຊິ່ງສ້າງພື້ນຖານ ແລະ ປັດໄຈຕົວຈິງໃນການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ.
– ການພັດທະນາໃນຂົງເຂດວັດທະນະທຳ-ສັງຄົມ ກໍມີຜົນສຳເລັດທີ່ສຳຄັນ, ພື້ນຖານວັດຖຸ, ເຕັກນິກອັນສຳຄັນນັບແຕ່ການກໍ່ສ້າງອາຄານ ແລະ ການປະກອບວັດຖຸ-ເຕັກນິກຢູ່ໂຮງໝໍໃຫຍ່, ການສ້າງໂຮງຮຽນແລະ ສູນຝຶກອົບຮົມວິຊາຊີບລວມທັງການປັບປຸງ ແລະ ຂະຫຍາຍສາທາລະນຸປະໂພກໃນເຂດຊານເມືອງແລະ ຊົນນະບົດໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ມີການຍົກລະດັບຂຶ້ນເລື້ອຍໆ; ພວກເຮົາສາມາດບັນລຸດັດສະນີການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດຂອງບັນດາປະເທດທີ່ພົ້ນຈາກສະຖານະພາບດ້ອຍພັດທະນາ, ການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນມີຄວາມຄືບໜ້າ ແລະ ຫຼຸດລົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.
ພວກເຮົາຍັງສາມາດລະດົມກຳລັງແຮງຂອງພາກສ່ວນຕ່າງໆຈາກພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດຢ່າງກວ້າງຂວາງໂດຍຜ່ານບັນດາກົນໄກຂອງພາກລັດ, ອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ, ອົງການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານມະນຸດສະທຳ… ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາສັງຄົມ, ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານມະນຸດສະທຳ ໂດຍສະເພາະແມ່ນສຸມໃສ່ປຸກລະດົມການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານວັດຖຸປັດໄຈ, ລະດົມນັກອາສາສະໝັກເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າທີ່ປະສົບໄພພິບັດ ຫຼື ປະເຊີນໜ້າກັບສະພາວະສຸກເສີນຕ່າງໆ.
– ບັນດາອົງການກຳອຳນາດລັດ ລ້ວນແຕ່ໄດ້ຮັບການປັບປຸງດ້ານການຈັດຕັ້ງ, ຍົກລະດັບຄຸນນະພາບການເຄື່ອນໄຫວຄຽງຄູ່ກັບການສ້າງ, ປັບປຸງກົດໝາຍ ແລະ ບັນດານິຕິກຳໃຫ້ເປັນລະບົບຮັດກຸມກວ່າເກົ່າ, ສ້າງພື້ນຖານອັນເຂັ້ມແຂງໃຫ້ແກ່ການຫັນໄປສູ່ການຄຸ້ມຄອງລັດດ້ວຍກົດໝາຍ ແລະ ເປັນການຈັດ
ຕັ້ງປະຕິບັດຕົວຈິງທີ່ສອດຄ່ອງກັບເປົ້າໝາຍສ້າງລັດປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນ ເປັນລັດທີ່ປົກຄອງດ້ວຍກົດໝາຍ; ສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະ ສະພາປະຊາຊົນຂັ້ນແຂວງ ໃນຖານະເປັນຕົວແທນແຫ່ງສິດຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນໄດ້ມີບົດບາດພົ້ນເດັ່ນກວ່າເກົ່າໃນການເຄື່ອນໄຫວຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ຕົກລົງບັນຫາສຳຄັນຕົວຈິງຂອງຊາດ ກໍຄືຂອງທ້ອງຖິ່ນຕາມພາລະບົດບາດຂອງຕົນ. ອົງການບໍລິຫານລັດໄດ້ເພີ່ມທະວີຄວາມເຂັ້ມງວດໃນການຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ, ສັງຄົມຕາມກົດໝາຍ ຕິດພັນກັບການແກ້ໄຂຄວາມບໍ່ໂປ່ງໃສໃນການບໍລິຫານຄຸ້ມຄອງຢູ່ແຕ່ລະຂັ້ນ ແລະ ໄດ້ວາງພື້ນຖານອັນສຳຄັນຫຼາຍດ້ານເພື່ອສືບຕໍ່ແກ້ໄຂສະພາບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກດ້ານເສດຖະກິດມະຫາພາກ; ຄຸນນະພາບຂອງວຽກງານກວດກາ ແລະ ກວດສອບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຄຸ້ມຄອງລາຍຮັບ-ລາຍຈ່າຍງົບປະມານຂອງລັດ ໄດ້ຮັບການຍົກລະດັບສູງຂຶ້ນໂດຍຕິດພັນກັບການຕິດຕາມແລະ ແກ້ໄຂການລະເມີດກົດໝາຍ, ນັບທັງກວດກາ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາໂຄງການລົງທຶນຂອງລັດທີ່ມີມູນຄ່າສູງເກີນຄວາມເປັນຈິງ; ວຽກງານປົກປ້ອງກົດໝາຍ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມເປັນທຳໃນສັງຄົມໄດ້ຮັບການປະຕິບັດ ແລະ ເຊີດຊູຂຶ້ນຕື່ມອີກ, ການດຳເນີນຄະດີຕາມຂະບວນການຍຸຕິທຳພວມສ້າງການຫັນປ່ຽນຢ່າງຕັ້ງໜ້າເປັນກ້າວໆ.
– ວຽກງານມະຫາຊົນຂອງພັກ ໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຕິດພັນກັບການໂຄສະນາຂົນຂວາຍ, ອົບຮົມ, ປູກຈິດສຳນຶກຄວາມເປັນເຈົ້າປະເທດຊາດ, ເປັນເຈົ້າຕົນເອງຂອງປະຊາຊົນ ພ້ອມທັງປຸກລະດົມເຂົາເຈົ້າເຂົ້າຮ່ວມຂະບວນການແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ, ການສ້າງເສດຖະກິດຄອບຄົວເພື່ອປັບປຸງຍົກລະດັບຊີວິດການເປັນຢູ່, ສົ່ງເສີມການສຶກສາອົບຮົມໃຫ້ລູກຫຼານ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມວຽກງານ ປກຊ-ປກສ,ປັບປຸງວຽກງານໃນລະບົບການເມືອງ ທັງເຂົ້າຮ່ວມສະກັດກັ້ນ ແລະ ຕ້ານໂລກລະບາດ ກໍຄືການເຂົ້າຮ່ວມກິດຈະກຳທາງການເມືອງ ແລະ ສັງຄົມອື່ນໆ; ສືບຕໍ່ປຸກລະດົມການສ້າງວຽກດີຄົນເດັ່ນ, ການສ້າງຄອບຄົວ
ຕົວແບບໃນການຜະລິດ ແລະ ການພັດທະນານັບມື້ຂະຫຍາຍຕົວກວ້າງຂວາງ. ອົງການແນວລາວສ້າງຊາດແຕ່ລະຂັ້ນໄດ້ປັບປຸງເນື້ອໃນການເຄື່ອນໄຫວໃຫ້ມີຈຸດສຸມກວ່າເກົ່າ; ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນຂອງພັກ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມຕ່າງໆໄດ້ມີການປັບປຸງການເຄື່ອນໄຫວໃຫ້ເປັນຮູບປະທຳ ແລະ ສາມາດຍົກລະດັບຄຸນນະພາບການປະຕິບັດພາລະບົດບາດຂອງຕົນດີຂຶ້ນ, ປະກອບສ່ວນສຳຄັນເຂົ້າໃນການສຶກສາອົບຮົມເຕົ້າໂຮມຄວາມສາມັກຄີປອງດອງລະຫວ່າງເຜົ່າ, ສາສະໜາ ແລະ ບັນດາຊັ້ນຄົນ, ເພດໄວ,ຂົນຂວາຍ ແລະ ປຸກລະດົມມະຫາຊົນຊັ້ນຄົນຕ່າງໆເຂົ້າຮ່ວມຂະບວນການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດຕາມແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ ແລະ ລັດ.
– ມິດຕະພາບ ແລະ ການພົວພັນຮ່ວມມືຂອງປະເທດເຮົາ ແລະ ບັນດາປະເທດເພື່ອນມິດຍຸດທະສາດໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວສູ່ລະດັບສູງດ້ວຍບາດກ້າວໃໝ່, ໃນນັ້ນ ສາຍພົວພັນມິດຕະພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຄວາມສາມັກຄີແບບພິເສດ ແລະ ການຮ່ວມມືຮອບດ້ານ ລາວ-ຫວຽດນາມ ສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍຕົວສູ່ລວງເລິກ ແລະມີປະສິດທິຜົນກວ່າເກົ່າ; ການພົວພັນອັນເປັນມູນເຊື້ອ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດ ລາວ-ຈີນ ໄດ້ຍົກລະດັບຂຶ້ນເປັນຄູ່ຮ່ວມຊາຕາກຳ; ການພົວພັນໃນຫຼາຍດ້ານກັບສະຫະພັນລັດເຊຍໄດ້ຮັບການເພີ່ມທະວີຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ, ພ້ອມນັ້ນ ຍັງສືບຕໍ່ເປີດກວ້າງການຮ່ວມມືສາກົນຫຼາກຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ຫຼາຍລະດັບ ບົນພື້ນຖານຍຶດໝັ້ນແນວທາງການຕ່າງປະເທດສັນຕິພາບ, ເອກະລາດ, ມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືດ້ວຍຍຸດໂທບາຍ ແລະ ຮູບການເຄື່ອນໄຫວທີ່ສອດຄ່ອງກັບແຕ່ລະສະຖານະການ, ປະກອບສ່ວນສຳຄັນເຂົ້າໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງການປະເຊີນໜ້າ, ປົກປັກຮັກສາສັນຕິພາບ, ການຮ່ວມມືເພື່ອພັດທະນາຢູ່ພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ.
– ໃນຊຸມປີຜ່ານມາ ວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ ແລະ ວຽກງານພະນັກງານ ໄດ້ກາຍເປັນໜຶ່ງໃນຂົງເຂດວຽກງານທີ່ໄດ້ຮັບການເອົາໃຈໃສ່ຄົ້ນຄວ້າປັບປຸງ ແລະ ຍົກລະດັບຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳໂດຍກົງຈາກສູນກາງພັກ, ການດຳເນີນຊີວິດການເມືອງປັບປຸງປົວແປງພັກໄດ້ດຳເນີນຢ່າງແຂງແຮງ, ເລິກເຊິ່ງພໍສົມຄວນໂດຍຕິດພັນກັບການຄົ້ນຄ້ວາ, ປັບປຸງ, ຕີລາຄາ, ວິເຄາະ, ໄຈ້ແຍກຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ກົງໄປກົງ
ມາ ຕໍ່ບັນດາຈຸດອ່ອນ, ຂໍ້ຄົງຄ້າງທີ່ເປັນໄພອັນຕະລາຍຕໍ່ລະບອບໃໝ່ ແລະ ບົດບາດນຳພາຂອງພັກ; ຈາກນັ້ນ ໄດ້ສ້າງຄວາມເປັນເອກະພາບສູງຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ ກ່ຽວກັບສະພາບຄວາມເປັນຈິງຢູ່ພາຍໃນພັກ, ໃນສັງຄົມ ແລະ ພວມສ້າງການຫັນປ່ຽນອັນຕັ້ງໜ້າເປັນກ້າວໆໃນການແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າບັນຫາຕ່າງໆທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ພາຍໃນພັກ ແລະ ໃນສັງຄົມ, ປະຊາທິປະໄຕພາຍໃນພັກ ໄດ້ຮັບການເສີມຂະຫຍາຍຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ແລະ ສາມາດລະດົມສະຕິປັນຍາຂອງທົ່ວພັກນັບມື້ກ້ວາງຂວາງ ແລະ ເລິກເຊິ່ງກວ່າເກົ່າ. ການວາງແຜນກໍ່ສ້າງ,ບຳລຸງ, ເລືອກເຟັ້ນ ແລະ ຈັດວາງພະນັກງານທີ່ຕິດພັນກັບການຫັນເປັນໜຸ່ມໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳປະຕິບັດຢ່າງເປັນຮູບປະທຳ ແລະ ພວມສ້າງການຫັນປ່ຽນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ແລະ ແຂງແຮງ.
ຜົນສຳເລັດອັນສຳຄັນ ແລະ ໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍດ້ານໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ X, XI ຂອງພັກ ບໍ່ສະເພາະແຕ່ເຮັດໃຫ້ໝາກຜົນຂອງການປະຕິວັດໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຢ່າງເຂັ້ມແຂງ, ແຕ່ຫາກຍັງໄດ້ສ້າງໜໍ່ແໜງສຳຄັນໃນທຸກຂົງເຂດເພື່ອເປັນປັດໄຈຊຸກຍູ້ການຫັນປ່ຽນທີ່ແຂງແຮງ, ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ຮອບດ້ານ ໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້າ ເພື່ອສືບຕໍ່ນຳພາປະເທດຊາດກ້າວເດີນຕາມເສັ້ນທາງ ແລະ ຈຸດໝາຍສັງຄົມນິຍົມທີ່ພັກເຮົາໄດ້ກຳນົດໄວ້.
ບັນດາຜົນງານ ແລະ ໄຊຊະນະທີ່ພັກໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນລາວຍາດມາໄດ້ຕະຫຼອດໄລຍະ 70 ປີທີ່ຜ່ານມານັ້ນ, ກ່ອນອື່ນໝົດ ແມ່ນຍ້ອນພັກເຮົາວາງແນວທາງຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຍ້ອນກຳລັງແຮງມະຫາສາມັກຄີຂອງທົ່ວພັກ, ທົ່ວກອງທັບ ແລະ ທົ່ວປວງຊົນ; ຍ້ອນລັດທິຮັກຊາດອັນດູດດື່ມ ແລະ ຈິດໃຈເອກະລາດ ບໍ່
ຍອມຈຳນົນຂອງຊາດລາວປະສານສົມທົບກັບລັດທິມາກ-ເລນິນ ແລະ ທິດສະດີປະຕິວັດ; ຍ້ອນການສົມທົບແໜ້ນ ລະຫວ່າງກຳລັງແຮງຂອງຊາດກັບກຳລັງແຮງຂອງຍຸກສະໄໝ; ຍ້ອນພັກເຮົາຍາມໃດ ກໍຕິດພັນກັບປະຊາຊົນ ອີງໃສ່ກຳລັງແຮງຂອງປະຊາຊົນເຜົ່າຕ່າງໆ ແລະ ເຮັດທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ມັນຍັງແມ່ນຜົນງານລວມທີ່ໄດ້ມາຈາກເລືອດເນື້ອເຫື່ອໄຄໃນການຕໍ່ສູ້ ແລະການອອກແຮງງານຂອງປວງຊົນລາວທັງຊາດ ຈາກການເສຍສະຫຼະອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ ແລະ ນັກຮົບປະຕິວັດ ມັນໄດ້ຢັ້ງຢືນຢ່າງຈະແຈ້ງ ແລະ ເດັ່ນຊັດທີ່ສຸດເຖິງສັດຈະທຳທີ່ວ່າ: ການນຳພາຂອງພັກ ແມ່ນຄວາມຈຳເປັນພາວະວິໄສ, ແມ່ນປັດໄຈຕັດສິນການຍືນຍົງຄົງຕົວ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວກ້າວຂຶ້ນຂອງຊາດລາວເຮົາ ມັນໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນເງື່ອນໄຂປະຫວັດສາດຕົວຈິງຂອງລາວນັ້ນ, ມີແຕ່ພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ເຊິ່ງເປັນກຳລັງການເມືອງອັນໜຶ່ງອັນດຽວເທົ່ານັ້ນ ທີ່ໄດ້ນຳພາປວງຊົນລາວຜ່ານຜ່າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ທຸລະກັນດານ ແລະ ການທົດສອບທ້າທາຍຕ່າງໆ ເພື່ອກ້າວໄປສູ່
ຈຸດໝາຍແຫ່ງການສ້າງປະເທດລາວໃຫ້ຈະເລີນກ້າວໜ້າ ແລະ ວັດທະນາຖາວອນ, ແນໃສ່ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າຮັ່ງມີຜາສຸກ, ສັງຄົມມີຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະ ສີວິໄລ. ຈາກພຶດຕິກຳແຫ່ງການນຳພາພາ ລະກິດປະຕິວັດຢູ່ປະເທດເຮົາຕະຫຼອດ 70 ປີມານີ້, ພັກເຮົາສາມາດສະຫຼຸບໂດຍຫຍໍ້ບາງບັນຫາທີ່ເປັນບົດຮຽນອັນປະເສີດ ທັງເປັນປັດໄຈຕັດສິນໄຊຊະນະ ຂອງພາລະກິດປະຕິວັດໃນໄລຍະໃໝ່ ຂອງປະເທດເຮົາ ດັ່ງນີ້:
ໜຶ່ງ: ພັກເຮົາໄດ້ກຳແໜ້ນຈຸດພິເສດ ແລະ ສະພາວະຄວາມເປັນຈິງຂອງປະເທດຊາດແຕ່ລະໄລຍະ,ເສີມຂະຫຍາຍຈິດໃຈເອກະລາດ, ຫົວຄິດປະດິດສ້າງໃນການໝູນໃຊ້ລັດທິມາກ-ເລນິນ ແລະ ບົດຮຽນຂອງບັນດາປະເທດທີ່ກ້າວໜ້າ, ມີຄວາມສະດຸ້ງໄວ ແລະ ຮູ້ຄາດຄະເນສະພາບການພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ, ວາງແນວທາງການເມືອງຢ່າງສອດຄ່ອງກັບຈຸດພິເສດໃນແຕ່ລະໄລຍະຂອງການປະຕິວັດ, ກຳນົດຍຸດທະສາດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ວາງຍຸດໂທບາຍທີ່ຄ່ອງແຄ້ວມີໄຫວພິບ. ພັກເຮົາຍາມໃດ ກໍຍຶດໝັ້ນໃນທິດສະດີປະຕິວັດ ແລະ ຈຸດໝາຍສັງຄົມນິຍົມ, ກຳແໜ້ນລັກສະນະປະຕິວັດ ແລະ ວິທະຍາສາດອັນເລິກເຊິ່ງຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ, ບໍ່ແຂງກະດ້າງ, ບໍ່ມີຄຳພີຕາຍຕົວ, ຕັ້ງໜ້າຄົ້ນຄ້ວາ, ຮໍ່າຮຽນບົດຮຽນຂອງພັກອ້າຍນ້ອງ ແລະ ປະເທດຕ່າງໆອັນໄດ້ຮັບປະກັນໃຫ້ພັກ ສາມາດວາງແນວທາງແຜນນະໂຍບາຍໄດ້ຢ່າງແທດເໝາະກັບເງື່ອນໄຂຕົວຈິງຂອງປະເທດຊາດ, ຕອບສະໜອງຄວາມມຸ່ງມາດປາຖະໜາ ແລະ ຜົນປະ
ໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນ. ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຢ່າງແຂງແຮງຈາກປະຊາຊົນ.
ບໍ່ວ່າໃນໄລຍະຕໍ່ສູ້ກູ້ຊາດ ກໍຄືໃນໄລຍະປັດຈຸບັນ, ພັກເຮົາລ້ວນແຕ່ໄດ້ວາງຍຸດທະສາດ ແລະ ຍຸດໂທບາຍທີ່ມີຈຸດພິເສດສະເພາະທີ່ແທດເໝາະກັບແຕ່ລະໄລຍະ; ໃນໄລຍະຕໍ່ສູ້ປົດປ່ອຍຊາດ, ພັກເຮົາຍາມໃດກໍກຳແໜ້ນທັດສະນະຄວາມຮຸນແຮງປະຕິວັດ, ອອກແຮງກໍ່ສ້າງກຳລັງການເມືອງ ແລະ ກຳລັງປະກອບອາວຸດ, ສົມທົບແໜ້ນການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍອາວຸດກັບການຕໍ່ສູ້ທາງການເມືອງ ແລະ ການຕ່າງປະເທດ ອອກແຮງຍາດແຍ່ງເອົາການສະໜັບສະໜູນເປັນໃຈຂອງບັນດາປະຊາຊາດ. ມາໃນໄລຍະດຳເນີນພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່ຮອບດ້ານ, ເປີດກວ້າງການຮ່ວມມືກັບຕ່າງປະເທດ, ພັກເຮົາຍິ່ງໄດ້ຍົກສູງຈິດໃຈເອກະລາດ ແລະ ຫົວ
ຄິດປະດິດສ້າງໃນການຊີ້ນຳ-ນຳພາຂອງຕົນ ໂດຍເລີ່ມຈາກຄວາມເປັນເອກະລາດທາງການເມືອງ ແລະການວາງແນວທາງນະໂຍບາຍທີ່ແທດເໝາະກັບສະພາບ ແລະ ອີງຕາມຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຕົວຈິງ, ຍາມໃດພັກເຮົາ ກໍໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ສຶກສາອົບຮົມປຸກລະດົມຊຸກຍູ້ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ ແລະ ປະຊາຊົນເຜົ່າຕ່າງໆ ເຊີດຊູຈິດໃຈຮັກຊາດ, ເອກະລາດເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ບຸກບືນສູ້ຊົນສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຕົນເອງ, ເພີ່ມພູນຄູນສ້າງມໍລະດົກວັດທະນະທຳອັນລ້ຳຄ່າ ແລະ ອຸດົມຮັ່ງມີຂອງຊາດເຮົາ. ຕັ້ງໜ້າຂຸດຄົ້ນແລະ ເສີມຂະຫຍາຍຢ່າງສຸດຂີດກຳລັງແຮງບົ່ມຊ້ອນຂອງທັງໝົດຊາດ ແລະ ຖືເອົາສິ່ງດັ່ງກ່າວ ເປັນພື້ນຖານເປັນຕົ້ນຕໍເພື່ອສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ.
ສອງ: ພັກເຮົາໄດ້ຖືເປັນສຳຄັນໃນການສະຫຼຸບຖອດຖອນບົດຮຽນຈາກຂະບວນການປະຕິວັດຂອງມະຫາຊົນ, ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ພຶດຕິກຳແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດຂອງມະຫາຊົນຢ່າງຈົດຈໍ່, ພັກເຮົາບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຜູ້ວາງ ແລະ ນຳເອົາແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງຕົນເຂົ້າສູ່ຂະບວນການປະຕິວັດຂອງມະຫາຊົນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຫາກຍັງຊອກເຫັນ, ເກັບກຳ, ສົ່ງເສີມ, ແຜ່ຂະຫຍາຍໜໍ່ແໜງ ແລະ ຕົວແບບໃໝ່ທີ່ກ້າວໜ້າໃນຂະບວນການປະຕິວັດຂອງມະຫາຊົນ; ສະຫຼຸບບົດຮຽນຈາກຂະບວນການປະຕິວັດຂອງມະຫາຊົນ ບົດຮຽນຕ່າງໆຈາກຂະບວນການເຄື່ອນໄຫວຂອງມະຫາຊົນເພື່ອມາປັບປຸງ, ບູລະນະແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງຕົນໃຫ້ສົມບູນຍິ່ງໆຂຶ້ນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ພັກເຮົາຈຶ່ງຈະສາມາດຢືນຢູ່ໃນທ່າເປັນເຈົ້າການຕໍ່ໜ້າສະພາບອັນລະອິດລະອ້ຽວ, ສັບສົນ ແລະ ເຫດການບັງເອີນຕ່າງໆ ໃນບາດລ້ຽວຂອງການປະຕິວັດ, ສາມາດວາງແນວທາງ, ນະໂຍບາຍທີ່ຖືກຕ້ອງ, ນຳພາໄດ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນໃນທຸກສະຖານະການ ແລະ ທຸກເງື່ອນໄຂຂອງການປະຕິວັດ.
ສາມ: ພັກເຮົາມີຄວາມສະໜິດຕິດພັນກັບມະຫາຊົນ, ຮ່ວມທຸກຮ່ວມສຸກກັບປະຊາຊົນ, ເກັບກຳຮັບຟັງຄວາມຄິດຄວາມເຫັນຂອງມະຫາຊົນ, ເຊື່ອໝັ້ນຕໍ່ມະຫາຊົນ, ພັກຖືເອົາປະຊາຊົນເປັນກົກ, ເປັນບໍ່ເກີດ, ເປັນເຫງົ້າພະລັງ, ເປັນບ່ອນອີງອັນໜັກແໜ້ນຂອງຕົນ, ຍາມໃດພັກເຮົາກໍຈົງຮັກພັກດີຢ່າງສຸດຊຶ້ງຕໍ່ຜົນປະໂຫຍດອັນພື້ນຖານ ຂອງປະຊາຊົນຊາວຜູ້ອອກແຮງງານ ແລະ ຂອງຊາດຕົນ. ອຸດົມຄະຕິຂອງພັກເຮົາແມ່ນເຮັດທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເພື່ອຄວາມເປັນເອກະພາບ ແລະ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງປະເທດຊາດ, ເພື່ອອິດສະລະພາບ, ຄວາມຢູ່ເຢັນເປັນສຸກ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີຂອງປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າ. ໃນການກຳນົດແນວທາງນະໂຍບາຍ, ການຕົກລົງບັນຫາການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວທາງນະໂຍບາຍ, ພັກເຮົາລ້ວນແຕ່ໄດ້ເລີ່ມຈາກຄວາມມຸ່ງມາດປາຖະໜາຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນ. ສະນັ້ນ, ພາລະກິດຂອງພັກ, ພາລະກິດປະຕິວັດຈຶ່ງແມ່ນພາລະກິດຂອງມະຫາຊົນ, ຂອງທົ່ວປວງຊົນທັງຊາດ.
ນັ້ນແມ່ນບົດຮຽນອັນປະເສີດ ແລະ ເປັນມູນເຊື້ອອັນດີງາມທີ່ສຸດຂອງພັກເຮົາທີ່ໄດ້ຢັ້ງຢືນຢ່າງໜັກແໜ້ນກ່ຽວກັບສັດຈະທຳທີ່ວ່າ ພົວພັນສະໜິດແໜ້ນກັບມະຫາຊົນແມ່ນກົດເກນແຫ່ງການຄົງຕົວ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວຂອງພັກ, ເປັນບໍ່ເກີດທີ່ບໍ່ເຫືອດແຫ້ງແຫ່ງກຳລັງແຮງຂອງການປະຕິວັດ.
ໃນເງື່ອນໄຂພັກກຳອຳນາດຄືດັ່ງປັດຈຸບັນ ຄວາມຕິດພັນອັນສະໜິດແໜ້ນລະຫວ່າງພັກກັບປະຊາຊົນບໍ່ພຽງແຕ່ຜ່ານແນວທາງນະໂຍບາຍຕ່າງໆເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງຕ້ອງຜ່ານບັນດາການຈັດຕັ້ງຂອງພັກ ແລະຜ່ານອົງການຈັດຕັ້ງການເມືອງອື່ນໆ ທີ່ພັກເປັນແກນນຳ; ຜ່ານການເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ຄວາມເປັນແບບຢ່າງຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ວ່າຢູ່ບ່ອນໃດ, ບໍ່ວ່າຍາມໃດຫາກການຈັດຕັ້ງຂອງພັກ, ພະນັກງານ ແລະ ສະມາຊິກພັກ ໃກ້ຊິດຕິດແທດກັບມະຫາຊົນ, ມີຄວາມເປັນຫ່ວງເປັນໄຍ ແລະນຳເອົາຜົນປະໂຫຍດຕົວຈິງມາໃຫ້ປະຊາຊົນ, ເຮັດໃຫ້ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າດີຂຶ້ນເລື້ອຍໆ,ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກຫຼ້າຫຼັງ, ຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ທຸກວຽກງານກໍຂະຫຍາຍຕົວດີ, ອົງຄະນະພັກກໍມີບົດບາດອິດທິພົນ, ໄດ້ຮັບຄວາມເຊື່ອຖືຮັກແພງຈາກປະຊາຊົນ. ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ, ຢູ່ບ່ອນໃດທີ່ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ, ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກຫ່າງເຫີນຈາກມະຫາຊົນ, ບໍ່ຫ່ວງໄຍນຳຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ຄວາມ
ມຸ່ງມາດປາຖະໜາຂອງປະຊາຊົນ ຫຼື ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ແມ່ນມີພະຍາດອາຍາສິດ, ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ໃຊ້ອຳນາດບາດໃຫຍ່, ນາບຂູ່ປະຊາຊົນ, ຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ປະຊາຊົນຈະໝົດຄວາມເຫຼື້ອມໃສ ແລະ ຂາດຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຕໍ່ບົດບາດການນຳພາຂອງພັກ ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຫ່າງເຫີນອອກຈາກພັກ, ອັນໄດ້ກາຍເປັນຊ່ອງວ່າງເຮັດໃຫ້ບັນດາອິທິກຳລັງປໍລະປັກ ແລະ ພວກຄົນບໍ່ດີສວຍໃຊ້ເພື່ອບິດເບືອນແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ແບ່ງແຍກມະຫາຊົນກັບພັກ, ດຶງເອົາປະຊາຊົນ, ຊັ້ນຄົນຕ່າງໆອອກຈາກການນຳພາຂອງພັກ.
ສີ່: ເສີມຂະຫຍາຍກຳລັງແຮງຂອງຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບພາຍໃນພັກ, ສາມັກຄີທົ່ວປວງຊົນຕິດພັນກັບການເປີດກວ້າງການພົວພັນຮ່ວມມືກັບພາຍນອກ.
ຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບພາຍໃນພັກ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນໃນຄະນະນຳຂັ້ນຕ່າງໆຂອງພັກເປັນມູນເຊື້ອອັນດີງາມ ແລະ ບົດຮຽນອັນປະເສີດຂອງພັກເຮົາ ເປັນປັດໄຈສຳຄັນຄໍ້າປະກັນໃຫ້ແກ່ການຍືນຍົງຄົງຕົວ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວຂອງພັກ, ຮັບປະກັນໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດຢູ່ປະເທດເຮົາ. ປະທານໂຮ່ຈິມິງ
ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຄີຍສັ່ງສອນໄວ້ວ່າ: “ບັນດາສະມາຊິກພັກ ນັບແຕ່ຂັ້ນສູນກາງລົງຮອດຮາກຖານພັກ ຕ້ອງຮັກສາຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບພາຍໃນພັກຄືກັນກັບແກ້ວຕາຂອງຕົນ”. ປະຕິບັດຕາມຄຳສອນອັນລ້ຳຄ່າດັ່ງກ່າວຕະຫຼອດໄລຍະຜ່ານມາ ພັກເຮົາຍາມໃດກໍໄດ້ຕັ້ງໜ້າປັບປຸງບຳລຸງສ້າງ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບພາຍໃນພັກ ໃຫ້ໜັກແໜ້ນຢູ່ສະເໝີ, ບໍ່ເຄີຍມີການແບ່ງພັກແຍກພວກຈັກເທື່ອ. ມູນເຊື້ອດັ່ງກ່າວ ໄດ້ເປັນກຳລັງແຮງທີ່ບໍ່ບົກແຫ້ງຂອງພັກເຮົາ ຍ້ອນຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບພາຍໃນການນຳພາຂອງພັກນັ້ນເອງ, ເຖິງວ່າຈະພົບກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ອັດຕະຄັດຂັດສົນຕ່າງໆນາໆ ແຕ່ວ່າພັກ
ເຮົາກໍໄດ້ນຳພາທົ່ວປວງຊົນທັງຊາດເຮັດສຳເລັດພາລະກິດປະຫວັດສາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຢ່າງສະຫງ່າງາມ.
ໃນພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່ ໂດຍສະເພາະແມ່ນໄລຍະປັດຈຸບັນນີ້ ການເພີ່ມທະວີຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບພາຍໃນພັກ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນພາຍໃນຄະນະພັກ ແລະ ການນຳຂັ້ນຕ່າງໆ ແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນເປັນຢ່າງຍິ່ງພວກເຮົາຕ້ອງອອກແຮງສະກັດກັ້ນ ແລະ ເດັດດ່ຽວຕ້ານບັນດາປະກົດການແບ່ງພັກແຍກ
ພວກ, ຕ້ານລັດທິເອກະຊົນ, ລັດທິສວຍໂອກາດໃຫ້ໝົດໄປຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ຕັ້ງໜ້າປະຕິບັດປະຊາທິປະໄຕຢ່າງກວ້າງຂວາງພາຍໃນພັກ, ດຳເນີນການຕຳນິຕິຊົມຕົນເອງ ແລະ ຕິຊົມກັນພາຍໃນເພື່ອນສະຫາຍດ້ວຍກັນຢ່າງເປັນປະຈຳ ແລະ ເຂັ້ມງວດ. ປະຕິບັດລະບຽບວິໄນພັກ ແລະ ຫຼັກການລວມສູນປະຊາທິປະໄຕຢ່າງເຄັ່ງຄັດ ນັ້ນແມ່ນວິທີດີທີ່ສຸດ ເພື່ອປັບປຸງ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບພາຍໃນພັກ.
ຍາມໃດພັກເຮົາ ກໍເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ບັນຫາການປັບປຸງເພີ່ມທະວີຄວາມສາມັກຄີປອງດອງໃນວົງຄະນະຍາດແຫ່ງຊາດ ບົນພື້ນຖານພັນທະພາບກຳມະກອນ, ຊາວກະສິກອນ ແລະ ນັກຮຽນຮູ້ປັນຍາຊົນພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ. ຄວາມສາມັກຄີປອງດອງເປັນມູນເຊື້ອອັນປະເສີດຂອງຊາດລາວເຮົາ, ເປັນທາດແທ້ອັນດີງາມທີ່ມີມາແຕ່ໃດໆຂອງປະຊາຊົນລາວເຜົ່າຕ່າງໆ.
ຍ້ອນແນວນັ້ນ ໃນພາລະກິດຕໍ່ສູ້ກູ້ຊາດຜ່ານມາ, ພັກເຮົາໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງຈົດຈໍ່ຕໍ່ການປັບປຸງ ແລະ ເພີ່ມທະວີຄວາມສາມັກຄີປອງດອງຊາດ, ອີງໃສ່ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າຢ່າງໜັກແໜ້ນ, ປຸກລະດົມທົ່ວປວງຊົນລຸກຂຶ້ນຕ້ານສັດຕູຜູ້ຮຸກຮານ, ເຮັດໃຫ້ການຕໍ່ສູ້ກູ້ຊາດຂອງປະຊາຊົນເຮົາເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວເປັນກ້າວໆມາ. ຈາກບ່ອນບໍ່ມີຫຍັງໄປເຖິງບ່ອນມີ, ເລີ່ມແຕ່ບັນຫານ້ອຍໄປສູ່ບັນຫາໃຫຍ່ ແລະ ຍາດເອົາໄຊຊະນະມາໄດ້ຢ່າງສົມບູນ. ມາເຖິງປັດຈຸບັນ ການເສີມຂະຫຍາຍມູນເຊື້ອສາມັກຄີປອງດອງຂອງທົ່ວປວງຊົນລາວທັງຊາດ, ການຖືເອົາປະຊາທິປະໄຕເປັນກົກ ຍັງແມ່ນກຳລັງແຮງຕັດສິນໄຊຊະນະຂອງພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່ ກໍຄືພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ. ໃນທຸກໄລຍະຂອງການປະຕິວັດ, ພັກເຮົາໄດ້ສົມທົບແໜ້ນລະຫວ່າງລັດທິຮັກຊາດທີ່ແທ້ຈິງ ກັບລັດທິສາກົນອັນຜ່ອງໃສ, ເດັດດ່ຽວຕໍ່ສູ້ຕ້ານທຸກປະກົດການທີ່ເຫັນແກ່ຕົວ, ແນວຄິດຊາດຄັບແຄບ; ຮູ້ສົມທົບຢ່າງກົມກຽວລະຫວ່າງກຳລັງແຮງຂອງຊາດ ກັບກຳລັງແຮງຂອງຍຸກສະໄໝ. ດ້ວຍແນວທາງການຕ່າງປະເທດທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງພັກ, ປະຊາຊົນລາວເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນ, ການຊ່ວຍເຫຼືອອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ມິດຈິດມິດໃຈອັນກວ້າງຂວາງຈາກປະເທດອ້າຍນ້ອງ, ເພື່ອນມິດ, ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ, ປະຊາຊົນຜູ້ຮັກຫອມສັນຕິພາບ ແລະຮັກ
ຄວາມເປັນທຳໃນທົ່ວໂລກ. ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອອັນປະເສີດ ເຊິ່ງເປັນເງື່ອນໄຂຊ່ວຍຊູຍູ້ໜູນໃຫ້ປະຊາຊົນເຮົາຜ່ານຜ່າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ຍາດໄດ້ໄຊຊະນະໃນການຕໍ່ສູ້ກູ້ຊາດໃນເມື່ອກ່ອນ ກໍຄືໃນພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາປະເທດຊາດໃນປັດຈຸບັນ.
ຫ້າ: ພັກເຮົາໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງຈົດຈໍ່ຕໍ່ບັນຫາການປັບປຸງ ແລະ ກໍ່ສ້າງພັກ, ສ້າງອຳນາດການປົກຄອງ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ, ບຳລຸງສ້າງຖັນແຖວພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ ໃຫ້ມີຄຸນສົມບັດສິນທຳ ແລະ ມີຄວາມສາມາດສົມຄູ່ກັບຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງພາລະກິດປະຕິວັດໃນແຕ່ລະໄລຍະ. ເລີ່ມແຕ່ຫົວທີ ພັກເຮົາໄດ້ຢັ້ງຢືນຢ່າງຂາດຕົວວ່າ: ພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ແມ່ນພັກການເມືອງຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະ ຊາວຜູ້ອອກແຮງງານລາວ. ນີ້ແມ່ນບັນຫາສຳຄັນທີ່ສຸດສຳລັບພັກທີ່ກຳເນີດ ແລະ ເຕີບໃຫຍ່ໃນປະເທດກະສິກຳຫຼ້າຫຼັງ, ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນຍັງອ່ອນນ້ອຍ, ສະມາຊິກພັກສ່ວນຫຼວງຫຼາຍມີຕົ້ນ
ກຳເນີດມາຈາກຊາວໄຮ່ນາ ແລະ ຊັ້ນຄົນອື່ນໆ. ສະນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ກຳເນີດເປັນຕົ້ນມາ, ພັກເຮົາບໍ່ໄດ້ລົດລະໃນການເຊີດຊູ ແລະ ເພີ່ມທະວີທາດແທ້ຊົນຊັ້ນ ແລະ ລັກສະນະນຳໜ້າຂອງພັກປະຕິວັດ, ພັກມາກ-ເລນິນ ກໍ່ສ້າງພັກໃຫ້ເຂັ້ມແຂງໜັກແໜ້ນຢ່າງແທ້ຈິງທາງດ້ານການເມືອງ, ແນວຄິດ ແລະ ການຈັດຕັ້ງ. ເພີ່ມທະວີການພົວພັນສະໜິດແໜ້ນກັບມະຫາຊົນ, ຮັບປະກັນໃຫ້ພັກສາມາດປະຕິບັດບົດບາດເປັນກອງນຳໜ້າ
ນຳພາຢູ່ໃນທຸກໄລຍະຂອງການປະຕິວັດ.
ພັກເຮົາໄດ້ກຳນົດໄວ້ວ່າ: ກຳລັງແຮງທາງດ້ານການເມືອງ ແລະ ແນວຄິດຂອງພັກ ຕ້ອງຮັບປະກັນດ້ວຍກຳລັງແຮງທາງດ້ານການຈັດຕັ້ງ. ສະນັ້ນ ໃນການກໍ່ສ້າງ ແລະ ປັບປຸງພັກ, ຍາມໃດພັກເຮົາ ກໍເຄົາລົບ ແລະ ຮັບປະກັນຫຼັກການລວມສູນປະຊາທິປະໄຕໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ເຂັ້ມງວດ, ເຮັດໃຫ້ພັກເຮົາກາຍເປັນກ້ອນກຳລັງເອກະພາບທາງດ້ານແນວຄິດ, ມານະຈິດ ແລະ ການກະທຳ. ເສີມຂະຫຍາຍປະຊາທິປະໄຕພາຍໃນພັກ ແລະ ໃນທົ່ວສັງຄົມຕິດພັນກັບການເພີ່ມທະວີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ຄວາມເຂັ້ມງວດທາງດ້ານລະບຽບວິໄນ ສົ່ງເສີມປະຊາທິປະໄຕໄປຄຽງຄູ່ກັບການຮັບປະກັນການນຳພາລວມສູນເປັນເອກະພາບ, ປະຕິບັດຫຼັກການຕຳນິຕິຊົມຕົນເອງ ແລະ ຕິຊົມຊ່ວຍເຫຼືອກໍ່ສ້າງກັນໃນການດຳເນີນຊີວິດພັກຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະ ເປັນປະຈຳ. ປັບປຸງບູລະນະລະບົບກົງຈັກການຈັດຕັ້ງພັກຂັ້ນຕ່າງໆໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ, ຮັບປະກັນຄຸນນະພາບເພື່ອເຮັດຫຼ້ອນພາລະບົດບາດນຳພາຂອງພັກເປັນຢ່າງດີ.
ໃນເວລາພັກກຳອຳນາດ, ພັກເຮົາໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຈົດຈໍ່ໃນການກໍ່ສ້າງ ແລະ ປັບປຸງບູລະນະອຳນາດການປົກຄອງ, ເຮັດໃຫ້ອົງການອຳນາດແຫ່ງລັດປະສານສົມທົບກັນຢ່າງກົມກຽວ, ເຄື່ອນໄຫວຖືກຕ້ອງກັບລັດຖະທຳມະນູນ ແລະ ກົດໝາຍ, ສ້າງໃຫ້ອຳນາດລັດມີຄວາມສັກສິດ, ທັງຮັບປະກັນຄວາມປອດໃສ, ຍຸຕິທຳ, ເຮັດໃຫ້ອຳນາດແຫ່ງລັດເປັນຂອງປະຊາຊົນ, ໂດຍປະຊາຊົນ ແລະ ເພື່ອປະຊາຊົນຢ່າງແທ້ຈິງ.
ພັກເຮົາຢືນຢັນວ່າ ພະນັກງານມີບົດບາດຕັດສິນຕໍ່ຜົນໄດ້ຜົນເສຍຂອງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ. ແຕ່ເຖິງວ່າແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ ຈະຖືກຕ້ອງປານໃດກໍຕາມ ຖ້າຫາກພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກຂາດຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດໃນດ້ານຕ່າງໆ, ບໍ່ສາມາດນຳພາ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ
ໃຫ້ເກີດຜົນຕົວຈິງໄດ້, ແນວທາງນະໂຍບາຍດັ່ງກ່າວ ກໍຈະດີພຽງແຕ່ຢູ່ໃນໜ້າເຈ້ຍເທົ່ານັ້ນ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ພັກເຮົາຍາມໃດ ກໍເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ວຽກງານກໍ່ສ້າງ ແລະ ບຳລຸງພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ ເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງໜ້າທີ່ການເມືອງໃນແຕ່ລະໄລຍະຂອງການປະຕິວັດ ໂດຍສະເພາະແມ່ນຖັນແຖວພະນັກງານນຳພາ, ຫຼັກແຫຼ່ງໃນແຕ່ລະຂັ້ນ, ແຕ່ລະຂະແໜງ ແລະ ຖັນແຖວພະນັກງານຢູ່ຮາກຖານ, ເຮັດໃຫ້ພະນັກງານມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ, ມີຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິວັດ, ເຊື່ອມຊຶມກຳແໜ້ນແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ ແລະ ນຳພາຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃຫ້ເກີດໝາກຜົນຕົວຈິງ. ພັກເຮົາຍັງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດຕໍ່ການສ້າງ ແລະ ນຳໃຊ້ພະນັກງານຊົນເຜົ່າ, ພະນັກງານເພດຍິງ, ພະນັກງານໜຸ່ມນ້ອຍ ແນໃສ່ຮັບປະກັນລັກສະນະສືບທອດຕໍ່ເນື່ອງໃນຖັນແຖວພະນັກງານ, ທັງນີ້ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພາລະກິດປະຕິວັດຂອງພັກ, ຂອງປະຊາຊົນເຮົາກ້າວໄປສູ່ຈຸດໝາຍທີ່ວາງໄວ້. ໂດຍເສີມຂະຫຍາຍບົດຮຽນທີ່ຖອດຖອນໄດ້, ດ້ວຍກ້ອນກຳລັງສາມັກຄີທົ່ວປວງຊົນທັງຊາດ, ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ, ພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດຂອງປະຊາຊົນເຮົາຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດ, ປະເທດຊາດຂອງພວກເຮົາຈະກ້າວໄປເຖິງຈຸດໝາຍສັງຄົມນິຍົມຢ່າງແນ່ນອນ.
- ຍົກສູງກຳລັງຄວາມສາມາດນຳພາຂອງພັກຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ໄພພິບັດຕ່າງໆ: ຄືດັ່ງທີ່ພັກເຮົາໄດ້ສະຫຼຸບຕີລາຄາຜົນສຳເລັດໃນການນຳພາຂອງພັກຢູ່ຂໍ້ທີ 1. ນັ້ນໄດ້ຢັ້ງຢືນວ່າ: ພະນັກງານ,ສະມາຊິກພັກ, ຄະນະພັກຂັ້ນຕ່າງໆມີບົດບາດສຳຄັນໃນການນຳເອົາແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກໄປຈັດຕັ້ງປະຕິບັດເພື່ອຮັບໃຊ້ຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ ແລະ ຂອງປະຊາຊົນ ເຖິງວ່າ ພັກເຮົາໄດ້ອອກແຮງກໍ່ສ້າງແລະ ບຳລຸງພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນມາຢ່າງເປັນປົກກະຕິ ແລະ ຕໍ່ເນື່ອງ, ແຕ່ວ່າໃນເງື່ອນໄຂພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່, ການເປີດປະຕູສູ່ໂລກພາຍນອກຢູ່ປະເທດເຮົາ ຖ້າວ່າພະນັກງານບໍ່ມີຄຸນສົມບັດທາດແທ້ປະຕິວັດທີ່ໜັກແໜ້ນ, ແນ່ນອນວ່າ ຈະເກີດມີປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເຊັ່ນ: ເກີດພະຍາດອາຍາສິດ, ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ການຫຼິ້ນກິນຟຸມເຟືອຍ, ໄພສັງຄົມ, ບັນຫາຢາເສບຕິດ, ການຄ້າມະນຸດ, ຄວາມວຸ້ນວາຍໃນສັງຄົມ… ຍັງຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວໄດ້ພິສູດ ແລະ ຢັ້ງຢືນວ່າວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ, ພະນັກງານຂອງພັກເຮົາໃນໄລຍະຜ່ານມາແມ່ນຍັງບໍ່ທັນເລິກເຊິ່ງເຖິງຖອງ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່ນີ້, ວຽກງານກວດກາ ແລະ ກໍ່ສ້າງພະນັກງານ ຍັງເປັນວຽກງານແຖວໜ້າທີ່ຕ້ອງໄດ້ສືບຕໍ່ດຳເນີນໄປຢ່າງບໍ່ໄດ້ຢຸດເຊົາ, ເຮັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ຕະຫຼອດໄປ. ຍ້ອນມີປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງເກີດຂຶ້ນ ແລະ ດ້ວຍຄວາມເປັນຫ່ວງເປັນໄຍສະພາບຂອງພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ,ຄະນະພັກແຕ່ຂັ້ນສູນກາງລົງໄປເຖິງຂັ້ນທ້ອງຖິ່ນ, ຕະຫຼອດໄລຍະທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ໄດ້ມີຄຳເຫັນຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງໄວ້ວ່າ: “ປະເທດຊາດບໍ່ສາມາດຝາກຊາຕາກຳໄວ້ນຳຄົນທີ່ໂງ່ຈ້າ ແລະ ຂາດລະບຽບວິໄນ”. ນອກຈາກນີ້ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ຍັງໄດ້ສະແດງຄວາມເປັນຫວ່ງເປັນໄຍນຳພະນັກງານຮຸ່ນໃໝ່ ເຊິ່ງເປັນຮຸ່ນສືບທອດ, ປະທານໄດ້ກ່າວໃນເວລາທີ່ມີໂອກາດພົບປະກັບພະນັກງານໄວ້ດັ່ງນີ້: “ມາຮອດໄລຍະໃໝ່ຂອງການປະຕິວັດ, ພະນັກງານນຳພາຮຸ່ນເກົ່າຮອດອາຍຸກະສຽນຮັບບຳນານແລະ ໄດ້ສົ່ງຕໍ່ພາລະກິດປະຕິວັດໃຫ້ແກ່ຄົນຮຸ່ນໜຸ່ມ ເຊິ່ງເປັນກົດເກນທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້”, ແຕ່ວ່າ ປະທານ ກໍຍັງໄດ້ສະແດງຄວາມເປັນຫ່ວງເປັນໄຍ ຈຶ່ງໄດ້ມີຄຳເຫັນໄວ້ນຳພະນັກງານຮຸ່ນໃໝ່ວ່າ: “…ຢ້ານຜູ້ເປັນນາຍຍຸກໃໝ່ ຊິກາຍເປັນອາຍາສິດ, ເມື່ອໄດ້ເປັນການນຳແລ້ວຊິເກີດພະຍາດຫ່າງເຫີນຈາກປະຊາຊົນ, ມີແຕ່ໃຊ້ຄຳສັ່ງຕໍ່ໆກັນໄປ ສຸດທ້າຍແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ແຜນນະໂຍບາຍຂອງລັດ ກໍບໍ່ໄປຮອດໄປເຖິງປະຊາຊົນ”. ປະທານຍັງໄດ້ມີຄຳເຫັນອີກວ່າ: “ຢ້ານຄວາມສາມັກຄີພາຍໃນຊິແຕກແຍກກັນ, ຢ້ານເກີດບັນຫາມີລັດທິສວຍໂອກາດ…” ຫຼື ມີອີກຄຳເວົ້າໜຶ່ງທີ່ວ່າ: “…ຊິເຮັດແນວໃດກະເຮັດ, ຊິເກັ່ງປານໃດກະເກັ່ງ, ຖ້າບໍ່ມີສິນທຳ, ບໍ່ມີຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິວັດແລ້ວ ແມ່ນຍາກທີ່ຈະຮັບໃຊ້ປະເທດຊາດ ແລະ ປະຊາຊົນໄດ້…”. ສະພາບຕົວຈິງຢູ່ປະເທດເຮົາໃນປັດຈຸບັນ ເຖິງວ່າປະເທດເຮົາຍັງຄົງມີສະຖຽນລະພາບທາງດ້ານການເມືອງ, ທົ່ວສັງຄົມຍັງມີຄວາມສະຫງົບໂດຍພື້ນຖານ, ແຕ່ກໍບໍ່ປາສະຈາກໄດ້ບັນດາປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ທີ່ນັບມື້ນັບເພີ່ມຂຶ້ນ, ແຕ່ວ່າການແກ້ໄຂປະກົດການເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍຍັງບໍ່ເລິກເຊິ່ງເຖິງຖອງ, ການລົງໂທດຕໍ່ຜູ້ກະທຳຜິດກໍຍັງມີລັກສະນະ (ເວັ້ນບ່ອນແຂງ, ແທງບ່ອນອ່ອນ, ຄົນຮັ່ງບໍ່ໄດ້ຕິດຄຸກ, ຄົນທຸກຜິດໜ້ອຍກໍເປັນຫຼາຍ ແລະ ຍັງມີບັນຫາຄວາມບໍ່ຍຸດຕິທຳອື່ນໆອີກ…) ອັນໄດ້ສ້າງຄວາມບໍ່ພໍໃຈໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນເຜົ່າຕ່າງໆຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ; ເຖິງວ່າເຂົາເຈົ້າບໍ່ເວົ້າອອກມາໂດຍກົງ, ແຕ່ກໍຍັງມີຫາງສຽງຈົ່ມວ່າຕ່າງໆນາໆ ແລະ ຈົ່ມຄິດຮອດຄິດເຖິງອາດີດການນຳຮຸ່ນບຸກເບີກໃນພາລະກິດການປົດປ່ອຍປະເທດຊາດ ແລະ ນຳພາດຳເນີນພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາປະເທດຊາດ… ກ່ອນການຈາກໄປ ທ່ານ ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ຍັງໄດ້ຝາກກາບກອນໄວ້ໃຫ້ຄົນຮຸ່ນໃໝ່ຕ້ອງຝຶກຝົນຕົນເອງແນວໃດຈຶ່ງຈະສາມາດຮັບໃຊ້ປະເທດຊາດໄດ້ ດັ່ງນີ້:
“ຄຸນສົມບັດພະນັກງານນີ້ ມີຢູ່ຈັກອັນ
ຂໍ້ສຳຄັນມີຫຍັງ ຄວນຈື່ຈຳໄວ້
ເພື່ອເອົາໄປນຳໃຊ້ ໃນການຝຶກແອບ
ສ້າງໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງກ້າວ ບໍ່ເວັ້ນແຕ່ລະວັນ
ໜຶ່ງ ແມ່ນດຸໝັ່ນແທ້ ຄັກແນ່ບໍ່ຄອນແຄນ
ສອງ ແມ່ນພຽນປະຢັດຢອມ ບໍ່ຟຸມເຟືອຍຟົ້ງ
ສາມ ແມ່ນຈິງໃຈຕັ້ງ ສັດຈະແນ່ວແນ່
ສີ່ ແມ່ນຕັ້ງທ່ຽງແທ້ ບໍ່ເວຊ້າຍອວ່າຍຂວາ
ຫ້າ ແມ່ນຮັກຫໍ່ຕຸ້ມ ຜົນປະໂຫຍດສ່ວນລວມ
ຫົກ ບໍ່ກອບໂກຍເອົາ ປະໂຫຍດຕົນເປັນເຄົ້າ
ຮູ້ຈັກເອົາຕົນເຂົ້າ ຂະບວນລວມຂອງຊາດ
ມາລະຍາດອ່ອນນ້ອມ ຖະໜອມຖ້ວນຖ່ອມຕົນ
ເຈັດ ມີສະຕິຄິດຄົ້ນ ປະດິດໃໝ່ທັນສະໄໝ
ສະດຸ້ງໄວທັນການ ປ່ຽນແປງທະວີກ້າວ
ບໍ່ເປັນຄົນລັງລ້າວ ຖືໂຕໂອ້ອວດ”.
ນອກຈາກນີ້ ທ່ານຍັງໄດ້ກຳນົດມາດຖານໃຫ້ຜູ້ທີ່ຈະເປັນຜູ້ນຳ ຕ້ອງຝຶກຝົນຕົນເອງແນວໃດ? ດັ່ງຄຳກອນລຸ່ມນີ້:
“- ຜູ້ນຳນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ເວົ້າແທ້ທຳຈິງ ເວົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ ເຮັດໄປຕາມເວົ້າ ບໍ່ແມ່ນເວົ້າລ້າໆ ແຕ່ບໍ່ກ້າລົງມື ຄຳເວົ້າແມ່ນຊ່າລື ການກະທຳພັດບໍ່ຄືຕາມຄຳທີ່ຕົນເວົ້າ;
– ຜູ້ນຳນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ມີອະຄະຕິ ສົ່ງເສີມຄຳຕຳນິຕິຊົມກັນຮອບດ້ານ ແມ່ນຜູ້ເດັດດ່ຽວຕ້ານດ້ານແນວຄິດຄຳພີ ການກະທຳບໍ່ດີເຮັດໃຫ້ເສຍສັກສີການນຳແຕ່ລະຂັ້ນ;
– ຜູ້ນຳນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ຮັບຮູ້ວຽກກວດກາ ຮູ້ວ່າເປັນບັນຫາທີ່ສຳຄັນຈິງແທ້ ກວດກາແລ້ວ ກໍແກ້ບໍ່ແກ່ ຍາວເວລາ ບໍ່ໃຫ້ໃຜຄ້າງຄາ ຕັ້ງແຕ່ເທິງລົງມາ ກວດກາບໍ່ຍົກເວັ້ນ;
– ຜູ້ນຳແຕ່ລະຂັ້ນ ມີບົດບາດສຳຄັນ ຜູ້ນຳສູງເທົ່າໃດຍິ່ງສຳຄັນເທົ່ານັ້ນ ເພາະວ່າຜູ້ນຳນັ້ນຄືທວນໄຟໃສສະຫວ່າງເຍືອງທາງໃຫ້ພີ່ນ້ອງຢູ່ໃນທຸກຫົນຫ້ອງເໜືອໃຕ້ໄດ້ໄຕ່ຕາມ;
– ຜູ້ນຳນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ສະຫຼາດສ່ອງໃສ ວິໄສທັດກວ້າງໄກ ເຫັນທາງໄປພາຍໜ້າ ມີວິຊາເກັ່ງກ້າ ແກ້ບັນຫາເດັດຂາດ ນຳພາຊາດກ້າວຂຶ້ນ ຂະບວນການຄຶກຄື້ນ ຈະເລີນຂຶ້ນວ່ອງໄວ;
– ຜູ້ນຳນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ສຸຂະພາບແຂງແຮງ ຜູ້ອອກແຮງຝຶກຝົນສ້າງຜົນງານນຳໜ້າ ຜູ້ກຳລັງທົນສ້າງປະເທດລາວຍຸກໃໝ່ຍຸກສະໄໝ 3 ສ້າງ ເພື່ອແນໃສ່ລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກໃຫ້ປະຊາ;
– ຜູ້ນໍານີ້ ຢ່າໃຫ້ເມຍມັກໄດ້ ມັກສວຍໃຊ້ສາມີ ເຮັດໄປແນວບໍ່ດີຫວັງຢາກເປັນເສດຖີຜູ້ຮັ່ງມີດີໄດ້;
– ຜູ້ນຳຖືກສວຍໃຊ້ ຄືດັ່ງໄດ້ກ່າວມາ ດຽວນີ້ເປັນບັນຫາແຜ່ລາມໄປທຸກຂັ້ນ ຜູ້ນຳເວົ້າມານັ້ນຄັນບໍ່ແກ້ອີ່ຫຼີ ມະຫາຊົນໂຈມຕີມີແຕ່ຄົນບໍ່ດີຈະອອກແຮງສວຍໃຊ້;
– ຜູ້ນຳຂອງປະເທດ ຄັນເວົ້າຕາມຕົວຈິງ ຖ້າບໍ່ມີຄວາມຈິງໃຈພັດທະນາເມືອງບ້ານ ຊໍ້າບໍ່ໜຳຍັງຢ້ານການລົງຮາກຖານພົບປະຊາຊົນພົນໄພ່ ຖ້າວ່າໄພ່ບໍ່ພ້ອມແປງບ້ານກໍບໍ່ເຮືອງ;
ດັ່ງນັ້ນ ຕ້ອງເລືອກເຟັ້ນໃຫ້ໄດ້ຜູ້ນຳດີ ເລືອກຜູ້ມີມາດຖານເງື່ອນໄຂພຽງພ້ອມ ເພື່ອເອົາມາດອມສ້າງເມືອງບ້ານຮຸ່ງຈະເລີນ ຢ່າເລືອກເອົາຄົນກຽດຄ້ານ ເຫັນແກ່ເງິນຄຳ ບໍ່ເອົາເປັນຜູ້ນຳຖ້າປະຊາບໍ່ເຫັນພ້ອມ ເພາະຜູ້ນຳແບບນີ້ຈະພາຊາດຫຼົ້ມຈົມ ແທ້ໃດ”.
ເພື່ອຢາກເລືອກໃຫ້ໄດ້ພະນັກງານການນຳຕະຫຼອດຮອດພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກທີ່ດີ, ພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ຈຶ່ງໄດ້ກຳນົດກ່ຽວກັບຄຸນນະພາບຂອງສະມາຊິກພັກ ມີຢູ່ 3 ດ້ານສຳຄັນ ດັ່ງນີ້:
- ມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພາລະກິດຂອງພັກ, ກຳແໜ້ນແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ລັດ ມີມານະຈິດຜ່ານຜ່າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຕ່າງໆ ເພື່ອເຮັດສຳເລັດໜ້າທີ່ໆໄດ້ຮັບມອບໝາຍ, ມີຫຼັກໝັ້ນມິດ-ສັດຕູຢ່າງຈະແຈ້ງ, ມີສະຕິເຄົາລົບການຈັດຕັ້ງລະບຽບວິໄນ, ມີນໍ້າໃຈຮັບຜິດຊອບ, ມີການພົວພັນສະໜິດແໜ້ນກັບມະຫາຊົນ, ດຳລົງຊີວິດປອດໃສຂາວສະອາດ ແລະ ງ່າຍດາຍ.
- ມີຄວາມຮູ້ທາງດ້ານທິດສະດີ, ວັດທະນະທຳ, ວິທະຍາສາດ, ເຕັກນິກ, ມີວິຊາສະເພາະວິຊາການ ທີ່ສົມຄູ່ກັບວຽກງານທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍ.
- ມີຄວາມສາມາດນຳພາຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແລະ ສາມາດວາງມາດຕະການທີ່ສອດຄ່ອງໄດ້, ກ້າປ່ຽນແປງແບບແຜນວິທີເຮັດວຽກອັນເກົ່າແກ່ຫຼ້າສະໄໝ. ຮູ້ອຳນວຍຄວບຄຸມວຽກງານ, ຮູ້ເຕົ້າໂຮມລະດົມພະນັກງານ ແລະ ມະຫາຊົນໃຫ້ມີຄວາມຫ້າວຫັນປະຕິບັດວຽກງານຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ.
ນອກຈາກນີ້, ສຳລັບວຽກງານຈັດຕັ້ງ, ກໍ່ສ້າງພະນັກງານ ກໍໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນຢູ່ໃນກອງປະຊຸມວຽກງານຈັດຕັ້ງທົ່ວປະເທດ ຄັ້ງທີ XI ເຊິ່ງໄດ້ຕີລາຄາຜົນງານການເຄື່ອນໄຫວທີ່ເປັນໜ້າພາກພູມໃຈມີຫຼາຍດ້ານດັ່ງນີ້:
ກ່ຽວກັບວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ:
ເພື່ອຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກໃຫ້ມີຄວາມໜັກແໜ້ນຢູ່ສະເໝີ, ພັກເຮົາໄດ້ສືບຕໍ່ຍຶດໝັ້ນລັດທິມາກ-ເລນິນ, ແນວຄິດໄກສອນ ພົມວິຫານ ແລະ ມູນເຊື້ອອັນດີງາມຂອງພັກ ເປັນພື້ນຖານແນວຄິດທິດສະດີຂອງພັກ, ພ້ອມນັ້ນ ກໍໄດ້ຊີ້ນຳການຄົ້ນຄ້ວາທິດສະດີ, ບົດຮຽນການນຳພາຂອງພັກ
ຈາກພັກຂອງບັນດາປະເທດເພື່ອນມິດຍຸດທະສາດ ແລະ ບົດຮຽນທີ່ກ້າວໜ້າຂອງບັນດາພັກໃນໂລກ; ໄດ້ສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳການນຳພາຂອງພັກ ເພື່ອນຳມາປັບປຸງແນວທາງຂອງພັກໃຫ້ຖືກຕ້ອງສອດຄ່ອງໃນແຕ່ລະໄລຍະ ແລະ ໄດ້ກຳນົດມະຕິກ່ຽວກັບວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກອອກຫຼາຍມະຕິ ເຊັ່ນ: ມະຕິກ່ຽວກັບການຍົກສູງຄຸນນະພາບວຽກງານການເມືອງ-ແນວຄິດໃນໄລຍະໃໝ່, ມະຕິວ່າດ້ວຍລະບອບຮໍ່າຮຽນທິດສະດີການເມືອງ, ມະຕິວ່າດ້ວຍການກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງ, ມະຕິວ່າດ້ວຍວຽກງານແນວໂຮມ ແລະ ວຽກງານມະຫາຊົນຂອງພັກໄລຍະໃໝ່. ພັກເຮົາຍັງໄດ້ຊີ້ນຳໃຫ້ຫັນເອົາເນື້ອໃນທິດສະດີການເມືອງ, ວິຊາການເມືອງເຂົ້າໃນຫຼັກສູດການສຶກສາ ທັງພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນໃຫ້ເປັນວິຊາພາກບັງຄັບ ເພື່ອສ້າງທັດສະນະຄວາມຮູ້ທາງດ້ານການເມືອງ ເຮັດໃຫ້ທິດສະດີການເມືອງເປັນພື້ນຖານແນວຄິດ ແລະ ການກະທຳຂອງທົ່ວສັງຄົມ.
– ການກໍ່ສ້າງທາງດ້ານແນວຄິດເປັນທິດນຳພື້ນຖານຂອງພັກເຮົາ, ເປັນໜ້າທີ່ສຳຄັນພື້ນຖານ, ເປັນວຽກງານຕົ້ນຕໍທີ່ຕ້ອງໄດ້ເຮັດກ່ອນໝູ່ ແລະ ເຮັດຢ່າງເປັນປະຈຳ, ສອດຫ້ອຍໄປໃນທຸກຂົງເຂດວຽກງານ,ເປັນປັດໄຈຮັບປະກັນໃຫ້ທຸກໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດ. ບົນຈິດໃຈດັ່ງກ່າວຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນໄດ້ຫັນເອົາການສຶກສາອົບຮົມ-ນຳພາແນວຄິດການເມືອງ ດ້ວຍຫຼາຍເນື້ອໃນ, ຮູບການ, ວິທີການ, ເປີດບັ້ນດຳ ເນີນຊີວິດການເມືອງປົວແປງທົ່ວພັກເປັນແຕ່ລະໄລຍະແນໃສ່ເຮັດໃຫ້ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກໄດ້ຍົກລະດັບຄວາມຮັບຮູ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈເປັນເອກະພາບຕໍ່ແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ເພີ່ມສະຕິຕື່ນຕົວເປັນເຈົ້າຂອງປະເທດຊາດ, ເປັນເຈົ້າການປະຕິບັດໜ້າທີ່ການເມືອງ, ຕັ້ງໜ້າຝຶກຝົນຫຼໍ່ຫຼອມຕົນເອງ, ສ້າງແນວຄິດປອດໃສ, ກ້າວໜ້າ, ຮັກສາຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິວັດ, ມີສະຕິຕ້ານທຸກຖ້ອຍທຳນອງບິດເບືອນແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກທີ່ພວກອິທິກຳລັງປໍລະປັກໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີ.
– ການກໍ່ສ້າງພັກທາງດ້ານການຈັດຕັ້ງ ກໍໄດ້ມີຄວາມເອົາໃຈໃສ່ເຮັດໃຫ້ການຈັດຕັ້ງພັກມີຄວາມໜັກແໜ້ນເຂັ້ມແຂງ ສາມາດປະຕິບັດບົດບາດເປັນແກນນຳໃນລະບົບການເມືອງຢູ່ແຕ່ລະຂັ້ນ. ເພື່ອເຮັດໃຫ້ກົງຈັກການຈັດຕັ້ງຂອງພັກມີຄວາມກະທັດຮັດ ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຍຸບບາງອົງຄະນະພັກ ແລະ ໂຮມເຂົ້າກັບອົງຄະນະພັກທີ່ມີພາລະບົດບາດຊໍ້າຊ້ອນກັນ, ເຮັດໃຫ້ການຈັດຕັ້ງພັກຫຼຸດໜ້ອຍລົງແຕ່ຮັບປະກັນດ້ານຄຸນນະພາບ.ດ້ານໂຄງປະກອບກໍມີລັກສະນະສົມສ່ວນ, ມີເພດຍິງ, ຊົນເຜົ່າ ແລະ ພະນັກງານ 3 ຮຸ່ນ (ຮຸ່ນໜຸ່ມ ແລະ ກາງ) ກວມຈຳນວນຫຼາຍ.
– ທາງດ້ານແບບແຜນວິທີນຳພາ ແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຍິ່ງ, ຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນໄດ້ຍຶດໝັ້ນຫຼັກການລວມສູນປະຊາທິປະໄຕ, ນຳພາເປັນໝູ່ຄະນະ, ມີການແບ່ງງານ, ແບ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບບົນພື້ນຖານການປະຕິບັດລະບອບຫົວໜ້າດຽວ; ອີງຕາມຄຳສັ່ງແນະນຳເລກທີ 11 ຂອງຄະນະເລຂາທິການສູນກາງພັກ ໄດ້
ກຳນົດໃຫ້ສ້າງໂຄງການດຳເນີນງານ, ແຜນງານ, ໂຄງການ, ປະຕິບັດລະບອບປະຊຸມ, ທຸກວຽກງານຍຸດທະສາດທີ່ສຳຄັນລ້ວນແຕ່ມີການປຶກສາຫາລື, ຕົກລົງເປັນໝູ່ຄະນະ, ມີການປະສານງານລະຫວ່າງການນຳພາ, ຊີ້ນຳຂອງຄະນະພັກກັບການຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານຂອງລັດ, ຂອງອົງການປົກຄອງ, ມີການຕິດຕາມກວດກາ, ສະຫຼຸບຖອດຖອນບົດຮຽນເປັນແຕ່ລະອາທິດ, ເດືອນ, ໄຕມາດ ແລະ ອື່ນໆ.
ວຽກງານພະນັກງານ:
– ພະນັກງານ ແມ່ນປັດໄຈຕັດສິນຜົນໄດ້ຜົນເສຍຂອງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ວຽກງານພະນັກງານແມ່ນຂໍກຸນແຈສຳຄັນໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດບົດບາດການນຳພາຂອງພັກຕໍ່ພາລະກິດປະຕິວັດ; ຍ້ອນພະນັກງານມີຄວາມສຳຄັນຄືແນວນັ້ນ ກົມການເມືອງ ແລະ ຄະນະເລຂາທິການສູນກາງພັກ ຈຶ່ງໄດ້ປັບປຸງນິຕິກຳວຽກງານພະນັກງານລວມມີ 4 ສະບັບ ຄື: ກ່ຽວກັບວຽກງານຄຸ້ມຄອງພະນັກງານ, ມາດຕະຖານພະນັກງານນຳພາ-ຄຸ້ມຄອງ; ວຽກງານສ້າງແຜນກຳນົດພະນັກງານນຳພາ-ຄຸ້ມຄອງ; ການປະຕິບັດນະໂຍບາຍພະນັກງານຮາກຖານບ້ານ ແລະ ສ້າງນິຕິກຳໃໝ່ຈຳນວນໜຶ່ງ ຄື:ລະບອບການຮໍ່າຮຽນທິດສະດີການເມືອງ, ການສ້າງແຜນກໍ່ສ້າງພະນັກງານນຳພາຄຸ້ມຄອງ, ການປັບປຸງຫຼັກສູດການຮຽນ, ການສອນທິດສະດີການເມືອງໃນລະບົບໂຮງຮຽນພັກ ແລະ ລະບົບການສຶກສາແຫ່ງຊາດ; ການຢັ້ງຢືນລະດັບທິດສະດີການເມືອງ, ພ້ອມທັງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຕິດຕາມຊຸກຍູ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດນິຕິກຳດັ່ງກ່າວເປັນປົກກະຕິ.
– ຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນ ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ກໍ່ສ້າງ ແລະ ປະຕິບັດແຜນກຳນົດພະນັກງານນຳພາ-ຄຸ້ມຄອງໃນຂອບເຂດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນຢ່າງເປັນເຈົ້າການ ບົນພື້ນຖານການເສີມຂະຫຍາຍປະຊາທິປະໄຕຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ໃຫ້ພະນັກງານຫຼັກແຫຼ່ງໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມຄົ້ນຄ້ວາປະກອບຄຳເຫັນ ແລະ ລົງຄະ ແນນສຽງຕໍ່ເປົ້າໝາຍທີ່ຈະເຂົ້າແຜນກຳນົດພະນັກງານແຕ່ລະປະເພດ; ຜ່ານແຜນການກຳນົດດັ່ງກ່າວໄດ້ເປັນບ່ອນອີງໃນການວາງແຜນເພື່ອບຳລຸງກໍ່ສ້າງ, ສັບຊ້ອນ, ຈັດວາງພະນັກງານ ແລະ ໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດເປັນຢ່າງດີ ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ໂດຍພື້ນຖານກ່ຽວກັບຫາງສຽງວິພາກວິຈານຕ່າງໆ; ພະນັກງານທີ່
ໄດ້ຮັບການເລືອກຕັ້ງ, ແຕ່ງຕັ້ງສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຢູ່ໃນແຜນກຳນົດ, ສະເພາະພະນັກງານຂັ້ນສູນກາງຄຸ້ມຄອງຕຳແໜ່ງພັກກວມ 73%, ຕຳແໜ່ງລັດກວມ 85%.
– ກ່ຽວກັບການບຳລຸງກໍ່ສ້າງພະນັກງານ ແມ່ນໄດ້ດຳເນີນໄປຕາມແຜນຍຸດທະສາດການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ ເຊິ່ງໃນນັ້ນ ໄດ້ຫັນເອົາເນື້ອໃນທິດສະດີການເມືອງ, ວິຊາການເມືອງເຂົ້າໃນລະບົບຫຼັກສູດການສຶກສາແຫ່ງຊາດ ທັງພາກລັດ ແລະ ເອກະຊົນໃຫ້ຖືເປັນວິຊາພາກບັງຄັບ. ສະເພາະການບຳລຸງສ້າງສາຍການເມືອງ-ການປົກຄອງ, ຄະນະຈັດຕັ້ງສູນກາງພັກໄດ້ເປັນເຈົ້າການສົມທົບຄະນະພັກກະຊວງ, ອົງການ, ແຂວງ, ນະຄອນຫຼວງ ຄົ້ນຄ້ວາເປົ້າໝາຍໄປບຳລຸງກໍ່ສ້າງຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດຈຳນວນ 4.785 ສະຫາຍ, ຍິງ 924 ສະຫາຍ, ໃນນີ້ ສ້າງຢູ່ພາຍໃນປະເທດມີ 2.234 ສະຫາຍ, ຍິງ 479 ສະຫາຍ, ສ້າງຢູ່ຕ່າງປະເທດມີ 2.551 ສະຫາຍ, ຍິງ 445 ສະຫາຍ. ຜ່ານການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ຖັນແຖວພະນັກງານໄດ້ເສີມຂະຫຍາຍຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ, ກຳແໜ້ນແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ກຳໄດ້ຫຼັກມູນພື້ນຖານທິດສະດີມາກ-ເລນິນ, ການບໍລິຫານຄຸ້ມຄອງລັດ, ຄຸ້ມຄອງສັງຄົມ ແລະ ວິຊາເພາະຕ່າງໆ ນັບມື້ເພີ່ມຂຶ້ນອັນເປັນກຳລັງແຮງໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໜ້າທີ່ການເມືອງຢູ່ແຕ່ລະຂົງເຂດວຽກງານໃຫ້ດີຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.
ກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງ, ປ້ອງກັນພະນັກງານ:
ປະຕິບັດຕາມຫຼັກການພັກນຳພາໂດຍກົງ, ເປັນເອກະພາບ ແລະ ມີການແບ່ງຂັ້ນຄຸ້ມຄອງພະນັກງານຢ່າງຈະແຈ້ງ, ຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນໄດ້ຄຸ້ມຄອງ, ປ້ອງກັນພະນັກງານຕາມຂອບເຂດສິດຂອງຕົນ ມີການນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີເຂົ້າໃນການຄຸ້ມຄອງຂໍ້ມູນ, ບັນຊີ, ສະຖິຕິ ເຮັດໃຫ້ຂໍ້ມູນພະນັກງານເປັນລະບົບຊັດເຈນຂຶ້ນ, ເກັບກຳຊີວະປະຫວັດຕົ້ນກຳເນີດ, ປະຫວັດການເຄື່ອນໄຫວ, ການພົວພັນໃນສັງຄົມ, ຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ, ຄວາມຊຳນານງານ, ຂຶ້ນບັນຊີຊັບສິນ, ສາມາດເປັນຂໍ້ມູນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການຄົ້ນຄ້ວາ, ສັບຊ້ອນ, ຈັດວາງ ແລະ ການປະຕິບັດນະໂຍບາຍຕໍ່ພະນັກງານໄດ້ດີພໍສົມຄວນ; ປີ 2020 ທົ່ວປະເທດມີພະນັກງານ, ລັດຖະກອນທັງໝົດ 178.821 ສະຫາຍ, ຍິງ 83.852 ສະຫາຍ (ບໍ່ນັບກຳລັງປະກອບອາວຸດ) ໃນນີ້ ຢູ່ຂັ້ນສູນກາງກວມ 14,42%, ຂັ້ນແຂວງ ກວມ 20,29%, ຂັ້ນເມືອງ ກວມ 65,29%; ສະເພາະພະນັກງານຂັ້ນສູນກາງຄຸ້ມຄອງມີ 1.939 ສະຫາຍ, ຍິງ 243 ສະຫາຍ; ມາຮອດປີ 2024 ທົ່ວປະເທດມີພະນັກງານ-ລັດຖະກອນທັງໝົດ 168.572 ສະຫາຍ, ຍິງ 80.950, ຂັ້ນສູນກາງມີ 24.80 ສະ ຫາຍ, ຍິງ 11.455 ສະຫາຍ, ຂັ້ນທ້ອງຖິ່ນ 143.768 ສະຫາຍ, ຍິງ 69.495 ສະຫາຍ (ຂັ້ນແຂວງ 36.362 ສະຫາຍ, ຍິງ 15.996 ສະຫາຍ; ຂັ້ນເມືອງ 107.406 ສະຫາຍ, ຍິງ 53.499 ສະຫາຍ).
ກ່ຽວກັບການແຕ່ງຕັ້ງ, ສັບຊ້ອນ ແລະ ຈັດວາງພະນັກງານ:
ຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນ ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຄົ້ນຄ້ວາພິຈາລະນາການແຕ່ງຕັ້ງ, ສັບຊ້ອນ, ຈັດວາງພະນັກງານ ໂດຍອີງໃສ່ຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຕົວຈິງຂອງໜ້າທີ່ການເມືອງ, ອີງໃສ່ຕຳແໜ່ງທີ່ມີຕົວຈິງໃນກົງຈັກການຈັດຕັ້ງ ແລະ ແຜນກຳນົດພະນັກງານຖືກຕາມມາດຕະຖານຂອງແຕ່ລະຕຳແໜ່ງງານ ແລະ ຄວາມສາມາດຕົວຈິງຂອງບຸກຄະລາກອນ, ມີການທາບທາມຄຳຄິດເຫັນຂອງສະມາຊິກພັກ, ພະນັກງານຫຼັກແຫຼ່ງບ່ອນຜູ້ກ່ຽວສັງກັດຢູ່ ຕິດພັນກັບການດຳເນີນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຂອງພັກ ແລະ ການປັບປຸງກົງຈັກການຈັດຕັ້ງຢູ່ບັນດາຂະແໜງການ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ. ການແຕ່ງຕັ້ງ, ສັບຊ້ອນ, ຈັດວາງພະນັກງານ ແມ່ນບົນພື້ນຖານການຄົ້ນຄວ້າເປັນເອກະພາບໃນຄະນະພັກ ແລະ ຕົກລົງຕາມສິດຄຸ້ມຄອງຂອງຕົນ, ເຮັດໃຫ້ການຈັດ
ຕັ້ງມີຄວາມສະຫງົບ, ມີຄວາມໜັກແໜ້ນ, ສາມາດປະຕິບັດໜ້າທີ່ການເມືອງຂອງແຕ່ລະການຈັດຕັ້ງມີປະສິດທິຜົນດີຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.
ກ່ຽວກັບການຕີລາຄາປະເມີນຜົນຂອງພະນັກງານ:
ໄດ້ປະຕິບັດຕາມລະບຽບຫຼັກການທີ່ກຳນົດໄວ້ໂດຍອີງໃສ່ມາດຖານ ຂອງພະນັກງານແຕ່ລະປະເພດ, ຖືເອົາປະສິດທິຜົນໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ວຽກງານທີ່ຖືກມອບໝາຍ, ອີງຕາມຈັນຍາບັນ, ຈັນຍາທຳຂອງພະນັກງານເປັນໄມ້ຫຼາວັດແທກຄຸນນະພາບຂອງພະນັກງານ ປະຕິບັດຕາມຫຼັກການ, ວິທີການຕີລາຄາດ້ວຍຕົນເອງ, ໝູ່ຄະນະ, ສົມທົບການທາບທາມຄຳຄິດເຫັນຂອງມະຫາຊົນບ່ອນທີ່ພະນັກງານປະຕິບັດໜ້າທີ່. ຜ່ານການຕີລາຄາປະເມີນຜົນການປະຕິບັດວຽກງານໃນແຕ່ລະປີ, ແຕ່ລະຄັ້ງນັ້ນເຮັດໃຫ້ພະນັກງານ, ລັດຖະກອນຮັບຮູ້ໄດ້ເຖິງດ້ານດີທີ່ຄວນເສີມຂະຫຍາຍ ແລະ ດ້ານອ່ອນທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ; ຈາກນັ້ນ ການ
ຕີລາຄາປະເມີນຜົນຍັງເປັນບ່ອນອີງໃນການເລືອກເຟັ້ນ, ບຳລຸງກໍ່ສ້າງ ແລະ ສັບຊ້ອນ, ຈັດວາງ, ການ ໝູນວຽນ, ສັບປ່ຽນບ່ອນປະຈຳການຂອງພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ ແລະ ນຳໃຊ້ເພື່ອຍ້ອງຍໍບຸກຄົນທີ່ດີເດັ່ນໃນແຕ່ລະໄລຍະຢ່າງເໝາະສົມ.
ການປະຕິບັດນະໂຍບາຍຕໍ່ພະນັກງານ:
ຄະນະພັກ, ຄະນະນຳ ແຕ່ລະຂັ້ນໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດລະບອບນະໂຍບາຍ ແລະ ສະຫວັດດີການຕໍ່ພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ, ທະຫານ, ຕຳຫຼວດ ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ, ລະບຽບການ ເປັນຕົ້ນແມ່ນການປະຕິບັດລະບົບເງິນເດືອນ, ເງິນອຸດໜູນເປັນປົກະຕິ ແລະ ເງິນນະໂຍບາຍຕ່າງໆຕາມສະ
ພາບການຂະຫຍາຍຕົວທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ການເງິນໃນແຕ່ລະໄລຍະຂອງປະເທດເຮົາ. ນອກຈາກນັ້ນ,ຍັງໄດ້ຮັບນະໂຍບາຍ, ສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ວຽກງານ; ຜູ້ທີ່ມີຜົນງານດີເດັ່ນ ກໍໄດ້ຮັບນະໂຍບາຍຍ້ອງຍໍ, ເລື່ອນຊັ້ນ, ຂັ້ນເງິນເດືອນກ່ອນກຳນົດ; ພະນັກງານທີ່ຄົບເງື່ອນໄຂບຳນານກໍໄດ້ຮັບນະໂຍບາຍອຸດໜູນບຳນານ, ສຳລັບພະນັກງານການນຳຂັ້ນສູງ, ພະນັກງານປະຕິວັດອາວຸໂສຜູ້ທີ່ມີຜົນງານ, ຄຸນງາມຄວາມດີຕໍ່ປະເທດຊາດ ກໍໄດ້ຮັບການປະຕິບັດນະໂຍບາຍທາງດ້ານວັດຖຸ ແລະ ຈິດໃຈຢ່າງ ເໝາະສົມ. ພະນັກງານ, ລັດຖະກອນທີ່ພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ເຈັບເປັນ, ເສຍຊີວິດ ກໍໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງຈາກການຈັດຕັ້ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງດີສົມຄວນ.
ການປະຕິບັດມາດຕະການລົງວິໄນຕໍ່ພະນັກງານ:
ຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນ ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດມາດຕະການລົງວິໄນຕໍ່ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ລັດຖະກອນ, ທະຫານ, ຕຳຫຼວດ ທີ່ກະທຳຜິດຕໍ່ກົດລະບຽບພັກ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດ, ເພື່ອເປັນການສະກັດກັ້ນປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ທີ່ຢູ່ໃນຖັນແຖວສະມາຊິກພັກ, ພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ, ທະຫານ, ຕຳຫຼວດ
ໄດ້ດີສົມຄວນ. ໃນ 5 ປີຜ່ານມາ, ຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນໄດ້ຄົ້ນຄ້ວາ, ພິຈາລະນາ ແລະ ລົງວິໄນຕໍ່ສະມາຊິກພັກ, ຄະນະພັກ, ພະນັກງານທີ່ກະທຳຜິດຈຳນວນ 3.200 ສະຫາຍ, ໃນນັ້ນ ຖືກກ່າວເຕືອນ 649 ສະຫາຍ, ຖືກປົດຕຳແໜ່ງ 137 ສະຫາຍ, ໂຈະການຮ່ວມຊີວິດພັກ 623 ສະຫາຍ, ເອົາອອກຈາກພັກ 1.791 ສະຫາຍ. ຖືກດຳເນີນຄະດີຕາມກົດໝາຍ 93 ສະຫາຍ; ສ່ວນການກະທຳຜິດປະກອບມີ ກໍລະນີສວຍໃຊ້ໜ້າທີ່ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ລະເມີດກົດລະບຽບພັກ, ປະລະໜ້າທີ່, ພົວພັນສິ່ງເສບຕິດ, ໄພສັງຄົມ ແລະ ກໍລະນີອື່ນໆອີກ.
ວຽກງານປັບປຸງກົງຈັກການຈັດຕັ້ງ:
ເພື່ອເຮັດໃຫ້ລະບົບການເມືອງແຕ່ຂັ້ນສູນກາງລົງຮອດທ້ອງຖີ່ນ ມີຄວາມໜັກແໜ້ນຕາມທິດກະທັດຮັດ, ສົມເຫດສົມຜົນ, ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ເປັນຕົ້ນແມ່ນໄດ້ກຳນົດຄືນພາລະບົດບາດ, ກົງຈັກການຈັດຕັ້ງ ແລະ ບຸກຄະລາກອນ, ໃນນັ້ນມີທັງການປັບປຸງອົງການອຳນາດແຫ່ງລັດ, ອົງການແນວລາວສ້າງຊາດ, ສະຫະພັນນັກຮົບເກົ່າແຫ່ງຊາດ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ ແລະ ປັບປຸງບັນດາອົງການເສນາທິການຂອງພັກ.
ສັງລວມແລ້ວ ກົງຈັກການຈັດຕັ້ງໃນລະບົບການເມືອງແຕ່ລະຂັ້ນ ແມ່ນໄດ້ຮັບການປັບປຸງຢ່າງເປັນລະບົບຕໍ່ເນື່ອງ, ຖືກຕາມທິດກະທັດຮັດ, ສົມເຫດສົມຜົນ, ເຮັດໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວມີປະສິດທິພາບ, ສອດຄ່ອງກັບສະພາວະຄວາມເປັນຈິງເຮັດໃຫ້ການຈັດຕັ້ງແຕ່ລະຂັ້ນມີຄວາມໜັກແໜ້ນ, ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ປະຕິບັດພາລະບົດບາດ, ສິດ, ໜ້າທີ່ຂອງຕົນ, ຕອບສະໜອງຕາມຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງໜ້າທີ່ການເມືອງຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ.
ນອກຈາກນີ້ ວຽກງານຈັດຕັ້ງ, ກໍ່ສ້າງພະນັກງານ ຍັງໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງເຊິ່ງບໍ່ອາດຈະພັນລະນາໄດ້ໝົດທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ, ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຂຽນຈຶ່ງຂໍຍົກບັນຫາທີ່ພົ້ນເດັ່ນໂດຍສັງເຂັບພຽງເທົ່ານີ້.
ຈຸດອ່ອນ ແລະ ຂໍ້ຄົງຄ້າງ:
– ການຄົ້ນຄ້ວາຜັນຂະຫຍາຍແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ ກ່ຽວກັບວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ-ພະນັກງານ ມາເປັນນິຕິກຳອັນລະອຽດຍັງບໍ່ທັນກັບສະພາບການ, ແນວທາງຂອງພັກຍັງຢຸດຢູ່ຂັ້ນເຜີຍແຜ່, ເຊື່ອມຊຶມ,ແຕ່ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ-ລັດ ສ່ວນຫຼາຍບໍ່ທັນໄດ້ຫັນເປັນແຜນວຽກ-ແຜນງານທີ່ສອດຄ່ອງຕາມສະພາບເງື່ອນໄຂຕົວຈິງທີ່ສາມາດປະຕິບັດຕາມແຜນງານດັ່ງກ່າວ; ການສ້າງ ແລະ ປັບປຸງນິຕິກຳກ່ຽວກັບວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ-ພະນັກງານ ຍັງບໍ່ເປັນລະບົບຄົບຊຸດ, ບາງນິຕິກຳເນື້ອໃນຈຳນວນໜຶ່ງຍັງບໍ່ສອດຄ່ອງ, ບໍ່ທັນຮັດກຸມແລະ ບໍ່ລະອຽດຈະແຈ້ງເຮັດໃຫ້ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ. ຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຄົ້ນຄ້ວາ, ເຊື່ອມຊຶມ ແລະ ຫັນເອົາແນວທາງການຈັດຕັ້ງຂອງພັກເປັນແຜນງານ, ໂຄງການອັນລະອຽດເຮັດໃຫ້ການປະຕິບັດຢູ່ຂັ້ນຂອງຕົນຍັງຊັກຊ້າ, ບໍ່ທັນແທດເຖິງຕົວຈິງ, ການໂຄສະນາປຸກລະດົມມະຫາຊົນເຂົ້າຮ່ວມຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວທາງຂອງພັກບໍ່ທັນກວ້າງຂວາງ, ເລິກເຊິ່ງ, ຮູບການເຄື່ອນໄຫວບໍ່ທັນຫຼາກຫຼາຍ, ບໍ່ທັນກັບສະພາບການເຮັດໃຫ້ການປະຕິບັດຕົວຈິງ ບໍ່ທັນໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າທີ່ຄວນ.
– ຖັນແຖວສະມາຊິກພັກ, ພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ, ທະຫານ, ຕຳຫຼວດຈຳນວນບໍ່ໜ້ອຍ ຍັງບໍ່ທັນເຊື່ອມຊຶມ, ກຳແໜ້ນແນວທາງຂອງພັກ, ຈຳນວນໜຶ່ງກໍເສື່ອມຖອຍດ້ານຄຸນທາດການເມືອງ, ຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິວັດ, ຈັນຍາບັນ, ຈັນຍາທຳ ແລະ ຂາດມານະຈິດບຸກບືນ, ຝຶກຝົນຕົນເອງ, ນໍ້າໃຈເສຍສະຫຼະບໍ່ສູງ, ບໍ່ກ້າຕໍ່ສູ້ກັບທ່າອ່ຽງທີ່ຜິດເຂວ. ສວຍໃຊ້ໜ້າທີ່ຕຳແໜ່ງກະທຳສິ່ງທີ່ຜິດຕໍ່ກົດລະບຽບພັກ, ກົດ
ໝາຍຂອງລັດ, ຂາດຄວາມເປັນແບບຢ່າງນຳໜ້າ, ຄວາມເປັນເຈົ້າການໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໜ້າທີ່ໆໄດ້ຮັບມອບໝາຍ ເຮັດໃຫ້ມະຫາຊົນຂາດຄວາມເຊື່ອຖື, ປະກົດການດັ່ງກ່າວໄດ້ສົ່ງຜົນສະທ້ອນໂດຍກົງເຖິງບົດບາດການນຳພາຂອງພັກ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ.
– ຄວາມຮັບຮູ້, ເຂົ້າໃຈ ຕໍ່ວຽກງານພັກ-ພະນັກງານຂອງຄະນະພັກຈຳນວນໜຶ່ງຍັງບໍ່ທັນເລິກເຊິ່ງ, ບໍ່ທັນໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ໃນການປັບປຸງກໍ່ສ້າງພັກທັງ 4 ດ້ານຢ່າງເລິກເຊິ່ງແທ້ ເປັນຕົ້ນແມ່ນການກໍ່ສ້າງໜ່ວຍພັກປອດໃສ, ເຂັ້ມແຂງ, ໜັກແໜ້ນ ການດຳເນີນຕົວຈິງບໍ່ໄປຕາມທິດຊີ້ນຳ, ຂາດການຕິດຕາມ, ຊຸກຍູ້ ແລະ ຕີລາຄາຢ່າງເປັນປົກະຕິ ເຮັດໃຫ້ການສ້າງໜ່ວຍພັກ ບໍ່ບັນລຸໄດ້ຕາມລະດັບຄາດໝາຍທີ່ວາງໄວ້; ມີບາງໜ່ວຍພັກທີ່ໄດ້ຮັບຮອງເປັນໜ່ວຍພັກປອດໃສ, ເຂັ້ມແຂງ, ໜັກແໜ້ນ ແຕ່ຄຸນນະພາບຍັງບໍ່ຮັບປະກັນ, ຍັງມີໜ່ວຍພັກອ່ອນ, ບາງໜ່ວຍພັກດຽວນຳພາຫຼາຍຫ້ອງການ, ກົມກອງ ຍັງບໍ່ສາມາດລົບລ້າງໄດ້, ຍັງມີ ໜ່ວຍພັກບໍ່ໄດ້ຮັບການຕີລາຄາ ກວມ 11,37%.
– ການຂະຫຍາຍພັກບາງບ່ອນຍັງບໍ່ຖືກຕາມຫຼັກການ, ທິດນຳ, ຂັ້ນຕອນທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນກົດລະບຽບຂອງພັກ, ການຂະຫຍາຍພັກມີລັກສະນະແລ່ນນຳແຕ່ປະລິມານ, ຄຸນນະພາບບໍ່ສູງ, ຈຳນວນໜຶ່ງສິ່ງຊຸກຍູ້ເຂົ້າພັກບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ເຂົ້າພັກເພື່ອຫວັງຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ, ຫວັງຊັ້ນຕຳແໜ່ງ ສະນັ້ນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄຸນນະພາບການເຄື່ອນໄຫວນຳພາຂອງການຈັດຕັ້ງພັກຢູ່ບາງບ່ອນບໍ່ເຂັ້ມແຂງ, ບໍ່ໜັກແໜ້ນ.
– ຄະນະພັກຈຳນວນໜຶ່ງ ບໍ່ມີຄວາມເດັດຂາດແກ້ໄຂຕໍ່ບັນດາປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນ ເປັນຕົ້ນການພິຈາລະນາລົງວິໄນແກ່ພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ, ທະຫານ, ຕຳຫຼວດ ບໍ່ມີຄວາມເປັນເອກະພາບກັນຕໍ່ກັບກໍລະນີການລະເມີດໃນສະຖານດຽວກັນຢູ່ບາງບ່ອນລົງວິໄນໜັກ, ບາງ
ບ່ອນພັດເບົາ, ການພິຈາລະນາບາງກໍລະນີຊັກຊ້າ, ແກ່ຍາວ, ບາງກໍລະນີຮ້ອນຮົນ, ຟ້າວຟັ່ງເຮັດໃຫ້ການພິຈາລະນາບໍ່ຊັດເຈນ ເຊິ່ງສາຍເຫດຕົ້ນຕໍ ແມ່ນຍ້ອນບໍ່ມີຄະນະວິໄນປະຈຳຢູ່ແຕ່ລະຂັ້ນ ຍັງເຂົ້າໃຈປົນເປກັນລະຫວ່າງການລົງວິໄນດ້ານພັກ ແລະ ການລົງໂທດຕາມລະບຽບ, ກົດໝາຍ. ມີບາງທ້ອງຖີ່ນມີລາຍຊື່ຖືກວິໄນແລ້ວ, ແຕ່ພັດຍັງຮັກສາໜ້າທີ່ຕຳແໜ່ງໄວ້ຄືເກົ່າ, ບາງກໍລະນີຊອກເຫັນຈຸດບົກພ່ອງໃນໜ້າທີ່ແລ້ວ, ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງຫາງສຽງຂອງມະຫາຊົນຈຳເປັນຕ້ອງຍົກຍ້າຍຈາກບ່ອນເກົ່າໄປຢູ່ບ່ອນໃໝ່, ແຕ່ພັດມີຕຳແໜ່ງສູງຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ ເຮັດໃຫ້ມະຫາຊົນວິພາກວິຈານວ່າ: “ຕົກຕັ່ງ ຂຶ້ນໄປນັ່ງຊາລົ່ງ”.
– ຄະນະພັກຈຳນວນໜຶ່ງປະຕິບັດລະບອບແບບແຜນວິທີເຮັດວຽກ, ປະຕິບັດຫຼັກການນຳພາຂອງພັກບໍ່ທັນຖືກຕ້ອງ, ການປະຕິບັດລະບອບປະຊຸມຂອງຄະນະພັກ, ໜ່ວຍພັກບໍ່ເປັນປົກກະຕິ, ປະຊຸມບໍ່ມີເນື້ອໃນຈຸດສຸມ, ການເສີມຂະຫຍາຍປະຊາທິປະໄຕພາຍໃນພັກບໍ່ທັນກວ້າງຂວາງ, ປະຊາທິປະໄຕແບບຮູບການ, ບໍ່ເສີມຂະຫຍາຍໄດ້ຄວາມຮັບຜິດຊອບລວມໝູ່ໃນການຕົກລົງບັນຫາ ເຮັດໃຫ້ຄວາມເປັນເອກະພາບ ແລະ ຄວາມສາມັກຄີພາຍໃນໝູ່ຄະນະບໍ່ແໜ້ນ, ລັກສະນະຕໍ່ສູ້ພາຍໃນພັກມີຄວາມຖົດຖອຍ, ການຕຳນິຕິຊົມຕົນເອງ ແລະ ຕິຊົມກັນພາຍໃນພັກບໍ່ທັນແຂງແຮງ.
– ການຄຸ້ມຄອງພະນັກງານ, ລັດຖະກອນບໍ່ທັນມີປະສິດທິຜົນເທົ່າທີ່ຄວນ, ຂະແໜງການຢູ່ສູນກາງແລະ ທ້ອງຖິ່ນຈຳນວນໜຶ່ງ ບໍ່ທັນເອົາໃຈໃສ່ຄຸ້ມຄອງພະນັກງານທີ່ຂຶ້ນກັບສິດຄຸ້ມຄອງຂອງຕົນ, ຂາດການໃກ້ຊິດຕິດຕາມ ເຮັດໃຫ້ການຄັດເລືອກ, ບັນຈຸ, ສັບຊ້ອນພະນັກງານລັດຖະກອນຢູ່ບາງຂະແໜງການຍັງບໍ່ທັນດຳເນີນຢ່າງເຂັ້ມງວດຕາມລະບຽບການ, ບໍ່ທັນອີງໃສ່ຄວາມຕ້ອງການຂອງຕຳແໜ່ງງານ, ຜູ້ທີ່ຖືກບັນຈຸເຂົ້າຕຳແໜ່ງງານຈຳນວນໜຶ່ງ ບໍ່ຖືກຕາມວິຊາສະເພາະທີ່ຮຽນມາເຮັດໃຫ້ເກີດມີສະພາບພະນັກງານເຫຼືອ, ບໍ່ພໍໃນບາງຂົງເຂດ, ເຮັດໃຫ້ປະສິດທິພາບຂອງວຽກງານບໍ່ສູງ.
– ການພິຈາລະນາແຕ່ງຕັ້ງ, ສັບຊ້ອນ, ຈັດວາງພະນັກງານຢູ່ບາງບ່ອນຍັງບໍ່ມີຄວາມເປັນເອກະພາບໃນໝູ່ຄະນະ, ປະຊາທິປະໄຕແຕ່ຮູບການ, ບໍ່ໂປ່ງໃສ, ຄົນເຈົ້າຄົນຂ້ອຍໂດຍບໍ່ຜ່ານຂະບວນການຂອງມະຫາຊົນ ແລະ ຜົນສຳເລັດຂອງວຽກງານທີ່ຜູ້ກ່ຽວຮັບຜິດຊອບ, ບາງບ່ອນຜູ້ທີ່ມີຈຸດອ່ອນບົກພ່ອງ, ຜົນງານບໍ່ພົ້ນເດັ່ນ ແຕ່ຍັງໄດ້ຮັບການເລື່ອນຊັ້ນເລື່ອນຕຳແໜ່ງ, ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງ, ຮັບໜ້າທີ່ໃໝ່ສູງຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ,ບາງກໍລະນີກໍ່ມີການຕໍ່ລອງເລືອກວຽກເລືອກງານ, ເລືອກບ່ອນປະຈຳການ ໂດຍສະເພາະແມ່ນບ່ອນທີ່ມີຜົນປະໂຫຍດທາງດ້ານເສດຖະກິດ.
– ການຕີລາຄາປະເມີນຜົນມີລັກສະນະຮູບການ, ຂາດທັດສະນະພາວະວິໄສ, ບໍ່ເລິກເຊິ່ງ, ຊັກຊ້າ, ເຫັນແຕ່ປະກົດການ, ເບິ່ງແຕ່ໃບປະກາສະນີຍະບັດ ບໍ່ເບິ່ງຄວາມສາມາດ ແລະ ຜົນສຳເລັດຕົວຈິງຕາມວຽກງານທີ່ຖືກມອບໝາຍ; ບາງບ່ອນການຕີລາຄາພະນັກງານຍັງເຮັດແບບຟ້າວຟັ່ງ, ບໍ່ອີງໃສ່ມາດຖານ,ເງື່ອນໄຂ, ບໍ່ໄປຕາມຂັ້ນຕອນ, ການຕຳນິສົ່ງຂ່າວເຊິ່ງກັນແລະກັນຍັງມີລັກສະນະຈົ່ງຈຽມບໍ່ກ້າເວົ້າຄວາມຈິງ, ມີແຕ່ເອົາໄປວິຈານຢູ່ນອກກອງປະຊຸມ.
ໃນໂອກາດເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມວຽກງານຈັດຕັ້ງດັ່ງກ່າວ, ສະຫາຍ ທອງລຸນ ສີສຸລິດ ເລຂາທິການໃຫຍ່ພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ໄດ້ປະກອບຄຳຄິດເຫັນຫຼາຍຢ່າງ ເພື່ອຊີ້ນຳວຽກງານໃນຂົງເຂດດັ່ງກ່າວ ເຊິ່ງມີເນື້ອໃນສຳຄັນຫຼາຍຕອນ ດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: ພາຍຫຼັງທີ່ໄດ້ສະແດງຄວາມຍ້ອງຍໍຊົມເຊີຍຕໍ່ກອງປະຊຸມແລ້ວ,ສະຫາຍໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນຄວາມສຳຄັນຂອງວຽກງານພະນັກງານ ເຊັ່ນວ່າ: “…ແຕ່ໃດໆມາ ພັກເຮົາລ້ວນແຕ່ໄດ້ຢັ້ງຢືນຢ່າງເປັນເອກະພາບວ່າ: ການນຳພາຂອງພັກ ແມ່ນປັດໄຈຕັດສິນໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດລາວ ແຕ່ວ່າປັດໄຈທີ່ມີລັກສະນະຕັດສິນຜົນງານ ແລະ ໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດໂດຍກົງກໍຍັງແມ່ນຄວາມບຸກບືນສູ້ຊົນຂອງຄະນະພັກ, ອົງການເສນາທິການໃຫ້ຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນ ກໍຄືຖັນແຖວພະນັກງານ,ສະມາຊິກພັກ ທີ່ຮັບຜິດຊອບວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ, ພະນັກງານ ແລະ ປັບປຸງກົງຈັກການຈັດຕັ້ງທີ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ດ້ວຍຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ອົດທົນຜ່ານຜ່າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີ, ມີຄວາມບໍລິສຸດສັດຊື່ຕໍ່ໜ້າທີ່ວຽກງານທີ່ການຈັດຕັ້ງມອບໝາຍໃຫ້.
ແຕ່ວ່າຜ່ານບົດສະຫຼຸບຕີລາຄາວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ, ພະນັກງານ ແລະ ປັບປຸງກົງຈັກການຈັດຕັ້ງ 5 ປີຜ່ານມາ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນພາກຕີລາຄາດ້ານອ່ອນ, ຂໍ້ຄົງຄ້າງນັ້ນ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຫຼາຍບັນຫາທີ່ຕັ້ງຂຶ້ນເຊິ່ງເປັນສິ່ງທ້າທາຍທົດສອບໂດຍກົງຕໍ່ວຽກງານພັກ, ພະນັກງານ, ວຽກງານກົງຈັກການຈັດຕັ້ງ. ໃນສັງຄົມ, ມະຫາຊົນ ໄດ້ມີການຕິດຕາມວຽກງານນີ້ຢ່າງຈົດຈໍ່ ແລະ ມີການສ່ອງແສງ, ມີສຽງວິພາກວິຈານ ຕໍ່ພັກເຮົາຢ່າງລຽນຕິດ ເຊິ່ງມັນໄດ້ເລັ່ງທວງໃຫ້ພັກເຮົາຕ້ອງຮີບຮ້ອນດຳເນີນການປັບປຸງ, ແກ້ໄຂໃຫ້ທັນການ, ມີຄວາມເດັດຂາດ, ເຂັ້ມງວດແທ້ໆ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ: ບັນຫາການຄົ້ນຄວ້າ, ຜັນຂະຫຍາຍແນວທາງຂອງພັກທີ່ຢູ່ຫຼາຍບ່ອນຍັງຊັກຊ້າ, ບໍ່ທັນກັບສະພາບການ, ເນື້ອໃນບໍ່ທັນເລິກເຊິ່ງ, ບໍ່ທັນສາມາດຄົ້ນຄ້ວາກຳນົດ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ວຽກຕົວຈິງຢ່າງຈະແຈ້ງ; ບັນຫາການກໍ່ສ້າງພັກດ້ານການເມືອງ, ແນວຄິດ ບໍ່ທັນຕອບສະໜອງໄດ້ຕໍ່ການເລັ່ງທວງໃນໄລຍະໃໝ່; ບັນຫາການເສື່ອມຖອຍດ້ານຄຸນທາດການເມືອງ, ຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິວັດໃນຖັນແຖວສະມາຊິກພັກ, ພະນັກງານ, ປະກົດການແນວຄິດຄອງເດີມ, ເອື່ອຍອີງ, ບໍ່ກ້າ
ຄິດ, ບໍ່ກ້າລິເລີ່ມ, ບໍ່ກ້າຮັດຜິດຊອບຕໍ່ຜົນໄດ້, ຜົນເສຍ ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານ, ການທຸ່ມເທເຫື່ອແຮງສະຕິປັນຍາ ແລະ ການເສຍສະຫຼະເພື່ອພາລະກິດລວມຍັງບໍ່ທັນສູງ; ການຊີ້ນຳເພື່ອສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງວຽກງານກວດກາ, ການປະຕິບັດວິໄນ, ດ້ານກົດໝາຍ, ການຕ້ານ ແລະ ສະກັດກັ້ນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງຍັງອືດອາດຊັກຊ້າ, ບໍ່ທັນມີຈຸດສຸມ, ການແກ້ໄຂຜົນຂອງການກວດກາກໍຄືຜົນການກວດສອບ ສືບຕໍ່ແກ່ຍາວ ແລະ ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກສັບສົນ; ບັນດາຂອດໃນວຽກງານພະນັກງານຍັງບໍ່ທັນປະຕິບັດໄດ້ຢ່າງເປັນລະບົບຄົບຊຸດ, ຫຼາຍດ້ານບໍ່ສອດຄ່ອງ, ບໍ່ແທດຕົວຈິງ ແລະ ບໍ່ທັນສາມາດເປັນກຳລັງແຮງຕົວຈິງຕອບສະໜອງຕາມຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງໜ້າທີ່ການເມືອງໃນໄລຍະໃໝ່; ບັນຫາກົງຈັກໃຫຍ່ໂຕ, ພາລະບົດບາດຊໍ້າຊ້ອນ, ກ້າວກ່າຍກັນ, ເຮັດໃຫ້ມີການສິ້ນເປືອງ, ປະສິດທິຜົນວຽກງານພັດບໍ່ສູງ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ ແລະ ບັນຫາອື່ນໆອີກ.
ສະພາບດັ່ງກ່າວນັ້ນ ແມ່ນຄວາມຮັບຜິດຊອບໂດຍກົງຂອງຄະນະພັກແຕ່ລະຂັ້ນ ກໍຄືຄະນະຈັດຕັ້ງແລະ ພາກສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງແຕ່ລະຂັ້ນໃນການເປັນເສນາທິການໃຫ້ສູນກາງພັກ, ລັດຖະບານ ສືບຕໍ່ຄົ້ນຄ້ວາ,ສະເໜີທິດນຳ, ວິທີການ ແລະ ມາດຕະການຕົວຈິງເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາ ແລະ ຍົກລະດັບຄຸນນະພາບວຽກງານສ້າງພັກ, ພະນັກງານ ແລະ ວຽກງານກົງຈັກການຈັດຕັ້ງໃຫ້ມີການຫັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງ, ເລິກເຊິ່ງອີ່ຫຼີ, ບັນດາສະຫາຍກໍໄດ້ກຳນົດທິດທາງ, ໜ້າທີ່ວຽກງານຈຸດສຸມທີ່ຈະສືບຕໍ່ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນຊຸມປິຕໍ່ໜ້າລະອຽດແລ້ວ, ແຕ່ວ່າບັນຫາທີ່ສຳຄັນກວ່າໝູ່ແມ່ນເຮັດແນວໃດໃຫ້ເຂົ້າສູ່ການກະທຳຕົວຈິງ ແລະ ເກີດເປັນຮູບປະທຳ.
ໜຶ່ງໃນບັນດາທິດທາງຕົ້ນຕໍ ທັງເປັນເປົ້າໝາຍໃຈກາງຂອງການບູລະນະລະບອບປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນໃຫ້ສົມບູນຍິ່ງຂຶ້ນ, ແມ່ນຖືເອົາການສ້າງ ແລະ ປັບປຸງຄຸນນະພາບກົງຈັກການຈັດຕັ້ງຂອງພັກຕິດພັນກັບການຫັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງ, ຮອບດ້ານຂອງກະໂຕສະມາຊິກພັກແຕ່ລະສະຫາຍໃຫ້ກ້າວໄປສູ່ຄຸນນະພາບໃໝ່ຢ່າງເປັນຮູບປະທຳຢ່າງແທ້ຈິງ. ຢາກເຮັດໄດ້ແນວນັ້ນ, ພັກເຮົາຕ້ອງສືບຕໍ່ຮຽນຮູ້ສິ່ງໃໝ່ໆທາງດ້ານທິດສະດີ ແລະ ພຶດຕິກຳຂອງຍຸກໃໝ່ທາງດ້ານວິທີວິທະຍາດ້ານການນຳພາຂອງພັກ, ຮູ້ຫຼັກວິທະຍາສາດທາງດ້ານຫຼັກການແຫ່ງການຄົງຕົວ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວຂອງປະເທດເຮົາ; ຮຽນຮູ້ຄວາມຜັນແປສະພາບການຂອງໂລກ ແລະ ການຂະຫຍາຍຕົວທີ່ປ່ຽນແປງໄປຕາມຄວາມຕ້ອງການຂອງການຊີ້ນຳ, ນຳພາ ທີ່ມີການຂະຫຍາຍຕົວຂອງທິດສະດີພື້ນຖານຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ, ສົມທົບກັບແນວຄິດໄກສອນ ພົມວິຫານ ແລະ ພຶດຕິກຳຕົວຈິງຂອງພັກເຮົາ ຈຶ່ງສາມາດຊອກເຫັນບົດຮຽນທີ່ມີຊີວິດຊີວາໃນການຊີ້ນຳ, ນຳພາຂອງພັກເຮົາເພື່ອດຶງອອກມານຳໃຊ້ໃຫ້ເປັນແນວທາງ, ນະໂຍບາຍຂອງພັກ ເພື່ອຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ການຊີ້ນຳ,ນຳພາທີ່ຖືກຕ້ອງສອດຄ່ອງ ແລະ ເຫັນເປັນຕົນເປັນຕົວຢ່າງແທ້ຈິງ.
ພັກເຮົາມີພື້ນຖານທີ່ດີ, ມີຫຼັກວິທະຍາສາດ, ມີຫຼັກມູນໃຫ້ແກ່ການປັບປຸງການຈັດຕັ້ງ, ປັບປຸງແບບແຜນວິທີເຮັດວຽກ, ແບບແຜນການນຳພາກ້າວໄປເຖິງການຊອກຫາ, ເລືອກເຟັ້ນ ເອົາມະຫາຊົນເຂົ້າພັກ,ເລືອກເຟັ້ນເອົາສະມາຊິກພັກເຂົ້າການຈັດຕັ້ງ ແລະ ເລືອກເຟັ້ນເອົາຜູ້ທີ່ເປັນແກນນຳ, ເປັນຫຼັກແຫຼ່ງ ແລະເປັນຜູ້ນຳຂອງທຸກຂັ້ນຂອງພັກເຮົາໃຫ້ມີຄຸນນະພາບ, ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ໄດ້ຜູ້ທີ່ເປັນແບບຢ່າງທີ່ດີເດັ່ນ,ຜູ້ທີ່ເປັນຄັນທຸງເພື່ອແກ່ດຶງເອົາມະຫາຊົນອັນກວ້າງໃຫຍ່ເຂົ້າຮ່ວມພາລະກິດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງພັກເຮົາ ນີ້ຄືຍຸດທະສາດທີ່ສຳຄັນຂອງການປັບປຸງພັກເຮົາ ໂດຍສະເພາະແມ່ນພັກເຮົາເປັນພັກກຳອຳນາດ, ເປັນພັກໜຶ່ງ
ພັກດຽວຂອງສັງຄົມ, ເປັນທີ່ເພິ່ງຂອງປະເທດຊາດ ແລະ ປະຊາຊົນ.
“ຖ້າບໍ່ມີທິດສະດີປະຕິວັດ ກໍຈະບໍ່ມີຂະບວນການປະຕິວັດ…” ດັ່ງນັ້ນ ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະພຶດຕິກຳໃຫ້ແກ່ພັກ ເພື່ອເປັນຄັງສາງທິດສະດີໃຫ້ພັກເຮົາ ເພື່ອນຳມາເປັນທິດສະດີ, ເປັນແນວທາງປະຕິບັດໃຫ້ແກ່ພັກເຮົາ ແລະ ວາງບັນດາທິດນຳຂອງພັກໃຫ້ຖືກຕ້ອງສອດຄ່ອງ, ການຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດ, ລັດຖະສາດການເມືອງເປັນເລື່ອງຈຳເປັນພາວະວິໄສບໍ່ສາມາດຢຸດເຊົາ ແລະ ຂາດບໍ່ໄດ້… ເລນິນ ເຄີຍເວົ້າໄວ້ວ່າ: “… ຮຽນ, ຮຽນແລ້ວ, ຮຽນອີກ, ຮຽນຕະຫຼອດໆໄປ…” ພວກເຮົາໄດ້ຮຽນ, ກຳລັງຮຽນ ແລະ ຈະຮຽນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ, ຮຽນນຳພຶດຕິກຳຕົວຈິງ, ຮຽນນຳເພື່ອນມິດ, ຮຽນນຳຕົວເອງ, ຮຽນນຳປະຊາຊົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ພວກເຮົາຮຽນຈາກພຶດຕິກຳໃນການນຳພາທີ່ໄດ້ຮັບຜົນສຳເລັດ ແລະ ທັງຈາກພຶດຕິກຳທີ່ປະລາໄຊ… ຂອງກະໂຕພວກເຮົາເອງ ແລະ ຈາກບັນດາພັກອ້າຍນ້ອງ ຫຼື ບັນດາພັກການເມືອງອື່ນໆ.
ໄລຍະຜ່ານມາ, ວຽກງານຈັດຕັ້ງຂອງພັກເຮົາກໍເຄີຍຮຽນຮູ້, ເຄີຍປັບປຸງ, ປ່ຽນແປງມາໂດຍຕະຫຼອດທຸກໆສະໄໝ, ແຕ່ຖ້າຫາກທຽບໃສ່ອາດີດ, ພວກເຮົາມີຄວາມກ້າວໜ້າຫຼາຍຂຶ້ນ, ສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າກໍມີການຂະຫຍາຍຕົວ, ນັກຄົ້ນຄວ້າວິໄຈ ກໍເພີ່ມຂຶ້ນທັງດ້ານປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບ, ພັກ, ລັດເຮົາກໍໄດ້ລົງທຶນໃສ່ວຽກງານນີ້ຫຼາຍສົມຄວນ. ແຕ່ຖ້າຈະທຽບໃສ່ຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງວຽກງານ, ກໍຍັງຫ່າງໄກຫຼາຍຖ້າທຽບໃສ່ກັບພັກອ້າຍນ້ອງ. ມາຮອດປັດຈຸບັນ ຄຳຕອບກ່ຽວກັບທິດສະດີທີ່ຖືກຕ້ອງ, ຫຼັກມູນທີ່ກ້າວໜ້າທັນສະໄໝກໍຈະບໍ່ມີການພັດທະນາທີ່ກ້າວໜ້າໄດ້ ຖ້າພວກເຮົາກ້າວໄປບໍ່ທັນ ແລະ ໄປບໍ່ຖືກກັບທິດທາງ, ຄວາມເປັນພັກກຳອຳນາດກໍມີໂອກາດຈະລົ້ມລະລາຍໄດ້.
ແຕ່ວ່າ ການປັບປຸງພັກທາງດ້ານການຈັດຕັ້ງໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ, ໜັກແໜ້ນ ແລະ ປອດໃສນັ້ນ, ມັນເປັນທັງຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການພາວະວິໄສ, ທັງເປັນການເລັ່ງທວງຂອງສະຖານະການຄວາມຈຳເປັນທີ່ແທ້ຈິງຂອງພັກ, ຂອງລັດ ແລະ ຂອງປະເທດຊາດ… ວຽກນີ້ ພວກເຮົາບໍ່ອາດຈະຖືເປັນວຽກທຳມະດາສາມັນ, ບໍ່ແມ່ນຈະເຮັດໄປຕາມມີຕາມເກີດ ຫຼື ເຮັດໄປຕາມອັດທະຍາໄສ, ພວກເຮົາບໍ່ສົມຄວນປະໃຫ້ການຈັດຕັ້ງຂອງພັກເຮົາສືບຕໍ່ອ່ອນແອ, ອ່ອນເພຍເປ້ຍລ່ອຍ, ຂາດຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ຂາດຄວາມເປັນແບບຢ່າງໃຫ້ມະຫາຊົນ ແລະ ປະຊາຊົນໄດ້ອີກແລ້ວ.
ຖ້ານຳພາບໍ່ໄດ້ດີ ໜ່ວຍພັກທີ່ໄດ້ຮັບນາມມະຍົດ ເປັນໜ່ວຍພັກປອດໃສ, ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ໜັກແໜ້ນ, ແຕ່ກວດເບິ່ງຕົວຈິງແລ້ວພັດເຕັມໄປດ້ວຍບັນຫາຫຍໍ້ທໍ້, ສະມາຊິກພັກ, ຄະນະພັກຢູ່ຫຼາຍແຫ່ງຈຳນວນບໍ່ໜ້ອຍ ເຕັມແຕ່ການປະພຶດບໍ່ດີ, ບໍ່ເປັນແບບຢ່າງ, ບໍ່ເປັນແວ່ນແຍງທີ່ດີແຕ່ຢ່າງໃດໃຫ້ແກ່ມະຫາຊົນ ແລະປະຊາຊົນ; ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ໜ່ວຍພັກ, ຄະນະພັກຈຳນວນໜຶ່ງ ຍັງມີພຶດຕິກຳທີ່ຝືນຕໍ່ລະບຽບວິໄນຂອງພັກ ບໍ່ນັບຖືລະບຽບ, ກົດໝາຍ, ຖືຕົນເປັນຜູ້ມີສິດອຳນາດຢູ່ເໜືອປະຊາຊົນ, ເໜືອກົດໝາຍ, ສວຍໃຊ້ໜ້າທີ່ຕຳແໜ່ງເພື່ອລັກໂລບ, ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ… ສິ່ງທີ່ຜິດຕໍ່ອຸດົມການ, ຕໍ່ແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ພາກັນປະປ່ອຍໃຫ້ພວກດັ່ງກ່າວເຮັດໄປຕາມໃຈແລ້ວແນວໃດຈຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ການຈັດຕັ້ງພັກເຂັ້ມແຂງໄດ້.
ຍ້ອນຮັບຮູ້ວ່າບັນຫາພະນັກງານເປັນບັນຫາສຳຄັນ, ພະນັກງານເປັນທັງກຳລັງແຮງ, ເປັນຜູ້ຕັດສິນຊີ້ຂາດຜົນສຳເລັດ ຫຼື ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງວຽກງານ. ດັ່ງນັ້ນ ວຽກງານເພີ່ມທະວີການນຳພາຂອງພັກເພື່ອສ້າງການຫັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງ ແລະ ເລິກເຊິ່ງ ວຽກງານພະນັກງານໄດ້ນຳເຂົ້າສູ່ກອງປະຊຸມສະໄໝວິສາມັນຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ແລະ ໄດ້ກຳນົດອອກມາເປັນມະຕິ ສະບັບເລກທີ 04/ຄບສພ, ລົງວັນທີ 30 ກັນຍາ 2021 ກ່ຽວກັບວຽກງານພະນັກງານ.
ໃນຕົວຈິງແລ້ວ, ພະນັກງານທົ່ວປະເທດກໍມີຄົນດີເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ມີທັງຄົນດີ, ຄົນເດັ່ນ, ມີຄົນເກັ່ງ, ມີຄວາມຮູ້, ຄວາມສາມາດ, ມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ຊາດ, ຕໍ່ພັກ, ມີຄວາມອົດທົນຜ່ານຜ່າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນຕໍ່ໜ້າທີ່ວຽກງານ, ມີນໍ້າໃຈເສຍສະລະເພື່ອປະຊາຊົນຢ່າງບໍລິສຸດໃຈ; ພັກ
ເຮົາຍັງມີຄວາມໂຊກດີທີ່ສ້າງໄດ້ພະນັກງານຈຳນວນທີ່ກ່າວມາເທິງນີ້. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄະນະພັກ, ການຈັດຕັ້ງທຸກຂັ້ນທຸກຂະແໜງການຄວນໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ເພີ່ມທະວີການກໍ່ສ້າງ ແລະ ຊຸກຍູ້ຕໍ່ບຸກຄະລາກອນຈຳນວນດັ່ງກ່າວໃຫ້ກາຍເປັນຫຼັກແຫຼ່ງແກ່ນສານຂອງການປະຕິວັດເຮົາ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ຍັງຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ໃຫ້ການ
ຍ້ອງຍໍ, ເລື່ອນຊັ້ນເລື່ອນຂັ້ນເງິນເດືອນໃຫ້ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ແລະ ຜົນງານຕົວຈິງ.
ໄປຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ສຳລັບພະນັກງານທີ່ປະພຶດບໍ່ດີ, ຂາດຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິວັດ, ມີແນວຄິດໂລບມາກໂລພາ, ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ສ້າງກຸ່ມກ້ອນ, ປັ່ນປ່ວນ ເຮັດໃຫ້ສັງຄົມບໍ່ມີຄວາມສະຫງົບ, ຂາດລະບຽບວິໄນຂອງພັກ, ລະເມີດກົດໝາຍຂອງລັດ… ຄະນະພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຕ້ອງໄດ້ມີຄວາມເດັດຂາດໃນການລົງວິໄນຕາມພຶດຕິກຳຕົວຈິງ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດ, ກົດລະບຽບກໍຄືກົດໝາຍຂອງບ້ານເມືອງ, ທັງນີ້ກໍເພື່ອສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ, ເຊື່ອຖື ແລະ ຄວາມເຫຼື້ອມໃສຂອງປະຊາຊົນຕໍ່ບົດບາດການນຳພາຂອງພັກເຮົາ”. ທັງໝົດນັ້ນ ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວຕົວຈິງ ແລະ ມີທັງຄວາມເປັນຫ່ວງເປັນໄຍຂອງສູນກາງພັກທີ່ມີຕໍ່ປະເທດຊາດ ແລະ ປະຊາຊົນເຮົາ, ເພື່ອເປັນບົດຮຽນອັນລໍ້າຄ່າໃຫ້ແກ່ການນຳພາຂອງພັກເຮົາໃນວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ, ພະນັກງານໃນຕໍ່ໜ້າ, ຜູ້ຂຽນຂໍຍົກເອົາບາງບົດຮຽນອັນພົ້ນເດັ່ນຂອງບາງພັກອ້າຍນ້ອງມາເຜີຍແຜ່ໃຫ້ແກ່ເພື່ອນຜູ້ອ່ານໄດ້ຮັບຮູ້ນຳກັນຕື່ມອີກ./.
ຂຽນໂດຍ: ກ. ອໍລະບູນ + ວຽງພິມ
(ສະບັບປະຈຳເດືອນມັງກອນ ປີ 2025)